ِاه جیون بِکھڑا پَےںڈا, سّجنا چلدا رهُ۔
رُسنا دے راه, بن دیوا, تُوں بلدا رهُ ۔
ِاس رستے نے تےرے نال هی, ِاک دِن مُّکنا هَے۔
ِاس دُنیآں دی بھٹکن نے, تد رُکنا هَے۔۔
اُس دِن تّک چلدے رهِنا, هی هَے کرم تےرا ۔
سّچ سُننا, سّچ کهِنا, هی هَے دھرم تےرا۔
جھرنا بن پِآسِآں دے اّگے پھُٹدا رهُ۔
کھُد لُٹا کے اَےداں ای بُّلے لُّٹدا رهُ۔۔
ِاه چِںتا, ِاه دُّکھ جو چلدے نال تےرے۔
ترسےوگ جو کر جاںدے نے هال تےرے۔
ِاه سبھ تَےنُوں تراسن دے لای رںدے نے۔
کی کیتا, جے نا دُّکھ هںڈھايا بںدے نے۔۔
جد تّک مَےں وِّچ مَےں دی تُوتی وّجدی رهُو۔
ِاه جِںد ِاںجھ هی, بھٹکن دے وِّچ بھّجدی رهُو۔
سُکھ دُّکھ, سُکھ دُّکھ, سُکھ دُّکھ چلدے رهِنے نے۔
جو بیجے اَوهی پھل وّڈھنے پَےنے نے۔۔
ِاںجھ هی چلدے رهِنا, هَے ِاس چّکر نے۔
سابت کےول رهِںدے, آسک, پھّکر نے۔
جِنھاں اںدر پرےم دے بھاںبڑ مّچ اُّٹھے۔
اَوهی ےار دی وںجھلی اُّتے, نّچ اُّٹھے۔۔
"مںڈےر" وی پھسدا نِّت کِسمت دِآں جالاں وِّچ ۔
بَوںدلِآ جِها پِآ سمےں دیآں چالاں وِّچ ۔
جِںد رےتلی مِّٹی پل پل کِردی هَے۔
بّس ےار نُوں پااُن دی تاںگھ, جو کھِّچی پھِردی هَے۔۔
