جو بول زبانوں نِکل گِآ ۔
اُه تیر کمانوں نِکل گِآ ۔
مَےں دِل وِّچ اُهنُوں لّبھنا واں,
اُه دُور اسمانوں نِکل گِآ ۔
خُآباں نا تّک, خُآباں بدلے,
'ےُوسف' کنِآنوں نِکل گِآ ۔
همدرد کِنارے بن بَےٹھے,
جد مَےں تُوفانوں نِکل گِآ ۔
مَےں گھر دی اّگ لُکااُںدا ساں,
دھُوں روشن دانوں نِکل گِآ ۔
جو غَےر لای تپ اُٹھدا سی,
اُه لهُو شرِآنوں نِکل گِآ ۔
'کاشر' توں هُن کی پُّچھدے هو,
جد درد بِآنوں نِکل گِآ ۔