جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
هووے هر هرپھ چِراگ جِها گیتاں دے دیوے بال رِهاں
مَےں وکت وِچھوڑا هاسم دا اُدرےواں تکھت هجارے دا
سِکوا هاں ساه مُهںمد دا بےداوا مِّتر پِآرے دا
هاں وارِس وِرسا ساِاراں دا پر ساِاری باجھ کںگال رِهاں
جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
هّداں سرهّداں کی جانن دُّکھ درد نے جو درِآواں دے
پانی دے وی دو سِرناوےں نے ناں وّکھو-وّکھرے ماواں دے
نپھرت دے سِّکے رهے ڈھلدے بنِآ مَےں اُه ٹکسال رِهاں
جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
جِس پھُّل دی مهِک مُهّبت سی اُه پّتی پّتی بِکھر گِآ
دُّکھ سُّکھ دا سُورج ساںجھا سی اّج چانن اُهدا کِدھر گِآ
ِاس سدی دی جو سرمِںدگی هَے اُسدی مَےں بن تِرکال رِهاں
جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
ِاه کےهڑی هونی ورت گای ساڈے وِّچ اےنا پھرک پِآ
کوای دھرم هی مَےنُوں دّس دےوے کِاُں آدم اےنا گرک گِآ
سّچ کهِنوں ساِار وی سںگدا اے مَےں کھُد وی کر ِاکبال رِهاں
جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
سبداں دا ارتھ گُآچے نا من مےرے ِاهو پھِکر پِآ
جو نُور ِالاهی بانی دا کِاُں چےتے وِّچوں وِسر گِآ
جو سِںگھ سِرجِآ گوبِںد نے ِاس کھلکت وِّچوں بھال رِهاں
جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
دھیآں جِهی پھسل پِآری نُوں اّج وی ابدالی لُّٹدا اے
رّب, راجے, راون ِاک کِاُں دھرتی نُوں هالی پُّچھدا اے
کھُدکُسی نا اُّگے کھےتاں 'چ مَےں اَےسی پھسل سںبھال رِهاں
جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
کِّسا جو کرِسن سُدامے دا اّج سارے ارتھ گُآ بَےٹھا
دِّلی هَے رتھ درےودھن دا ارجن هَے اُس وِّچ جا بَےٹھا
مےری بھیسم جِهی مجبُوری هَے اّج تیکر اُسنُوں ٹال رِهاں
جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
اےُدھِآ وِّچ اجے هنےرا هَے اُهدا درد دیوالی کی جانے
کِاُں مسجِد تھر تھر کںبدی هَے ِاس باگ دا مالی هی جانے
جِهڑی ساڑے اّگ ماسُوماں نُوں مَےں کھُد وی سڑدا نال رِهاں
جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
مےرا مُرسد بُّلھے ساه هووے مےری کايا وِّچ کبیر رهے
مےری رُوه روِداس دا رُوپ رهے مےرے اںگ سںگ میآں میر رهے
من مستک وِّچ مردانا هَے هر ےُّگ وِّچ نانک نال رِهاں
جو درد پچھانے راتاں دا کوای اَےسا سُورج بھال رِهاں
هووے هر هرپھ چِراگ جِها گیتاں دے دیوے بال رِهاں
