جو ریجھاں نال سِرجی سی اُهی بستی جلا دِّتی۔
کِسے نے هسدِآں هوياں مےری هستی مِٹا دِّتی۔
وپھا دی کدر نا پاای سی اُس بایمان مهِرم نے,
مےرے ایمان دی کیمت بڑی سستی لگا دِّتی۔
اساں تامیر کیتی سی مُهّبت سُپنِآں اںدر,
اُنھے هالت مُهّبت دی کِوےں پستی بنا دِّتی ۔
دِنو دِن پھِکر ودھدے جا رهے نے جِںدگی وِچ هُن
کِ کھُد هی زِںدگی نے جِاُن دی مستی بھُلا دِّتی ۔
اسیں جد مَوت ورگے جین توں سی هو گاے مُنکر
تاں اُس نے جهِر جیون دی زبردستی پِلا دِّتی۔
