جُآب لِکھ

ڈاکٹر امرجیت تانڈا

جُآب لِکھ

جُآبی کھت پايا سی مَےں

سارے پھساداں دی جڑھ

مجهب هی نے

نپھرت ناں رّکھِآ هَے مَےں ِاهناں دا

گھر, گھراں, دےساں دی جںگ

ِاه نا هُںدی

سںسار نے سُکھی وسنا سی

کِتے دُنیآں وِّچ

لیکاں نهیں سی لاایآں جانیآں

مےرے پرِںدے رهِن سرهّداں ٹّپدے

آاُںدے جاںدے بِن لاںگھِآں

روکے کوای

ناںه کرے کوای دےس ویجے دےن توں

مَےں کِهڑا کهِنا

ِاساای نا بنو تُسیں

سگوں گُرُو نانک دیآں پَےڑاں مّلن

پر اُه تاں ساری دُنیآں وِّچ

چھااے پاے هن

کدے سوچِآ?

اّگ نال کھےڈن دی مّت

تاں بِآناں چ بتھےری هَے

ایساایآں ورگے کانوےںٹ سکُول ودھیآ هسپتال

لوک بھلاای سںستھاواں, اےکا تاں تّک

کِاُں نا بنا سکے اسیں

اےنے چڑاوے هُںدِآں وی

تےری نجر نهیں تّکدی

تےرِآں چ کِّتھے ِاه مّت?

وِکھاویں جے کِتے جرا بھر وی هووے تاں

تکھت ِامارتاں ڈھوا لَےنیآں

من ریجھاں سُپنے آپنے آپ

سّدا دے مروا لَےنے

سِآنپاں دے مّتھے تے

نهیں اُکرِآ هُںدا

نا هی اجِهے وکت سُنهِری هُںدے هواے کدے!

ِاهناں نُوں دےسی گھيو پےںٹاں

پاٹھاں دی مايا

گولکاں ڈیکن کھان نُوں

کِسے نُوں ویڈیاَو نا بنااُن دےنا

برچھے پھڑھ دبکااُن نُوں هی پالِآ هَے تُهاڈے ورگِآں نے

کی اےتھے کوای ابدالی چڑھِآ آ رِها هَے?

کِهڑے پںتھ نُوں کھترا هَے?

جِهڑا باٹے نا ِاّک کر سکِآ

ِاک کرکے نا پهِچان سکِآ

لوکاای نُوں

ٹناں دے ٹن روج دُّدھ روڑن نال

کی پھرس ساپھ کریدے

بابے نانک نے کد ناںه کیتی سی

بھُںجے بَےٹھن توں

بّچِآں بجُرگاں دی بھُّکھ نهیں

مِٹاای جا سکدی ِاس سُّدھ دُّدھ نال

کی سانُوں بھُّکھ دے دُّکھ نهیں کھانگے?

تُسیں گولکاں تاں کی

گرَوسری, رُمالے پاٹھاں نُوں

نا بکھسِآ

کھبرے تُهانُوں کِاُں نهیں کُّجھ هُںدا?

مَےں مُّکھ سکّتر لای

مُپھت سےوا کرن کِها سی

تُسیں تِنّ لّکھ مهینے تے بںدا رّکھِآ

پںتالی هجار

کوٹھی دا کِرايا سی اَوهدا

هُن وی مےرا واادا هَے

کّلا گُردُآرے

مَےنج کر سکدا هاں

مَوکا دے کے تاں دےکھو

سارے ڈھِّڈلاں نُوں گھر بِٹھااُوں

دےکھيو کِوےں سکُول هسپتال

نںبر ِاّک کردا

گُرُو نانک 'کّلا هی دھرت گول کر گِآ

کّلا هی دے گِآ سںسار دیآں پھسلاں نُوں پانی

کھےتی کر بھر گِآ گریب بّچِآں دے بھُّکھے پےٹ

کَوڈے ورگِآں نُوں راه وِکھا گِآ

بابر ورگِآں نُوں جابر کهِ 'کّلے نے وںگارِآ

تُسیں سگوں اڈںبر رچ رهے هو

انبھول سںگتاں نُوں کُراهے پا

تلوار کھِّچدِآں کھِّچدِآں

سینا چھلنی کر ٹُر جاںدے نے اگلے

مُڑ لّبھدے وی نهیں

لّبھ تاں برگاڑی

بُرج جواهر سِںگھ کوٹکپُورا

نکودر بےادبی تے مُںڈِآں دے کاتل ?

تَےنُوں بلاتکار تے کتل کےس 'چ سجا کّٹ رِها پَےرول تے آيا نهیں دِسِآ ?

روکن کِاُں نا گِآ

سِر وارن دا چاا

کِّتھے ڈُّب گِآ سی?

سواتی مالیوال

اَےڈووکےٹاں نے پَےرول دےن ’تے اسیں سخت ِاتراز پرگٹايا کِ نهیں?

سِّکھ بںدی سِںگھاں نُوں سزاواں پُوریآں کرن توں بااد

جےلھاں توں باهر لِآاُن لای

تےری اواج نُوں کِهڑی کُرسی دا تالا لّگ گِآ سی?

تُسیں آپنِآں کولوں

آپنے گُرُو گھر وِّچ هی

چںگی رِهاِاس

سااُںڈ سِسٹم وی نا لَے سکے

لوکاں دے سرانے

کِهڑے سِّکھ راج دے کھاب سجا رهے هو

ایساایآں نُوں کی کروگے دّبکے مار کے

رںگرےٹِآں دیآں گّلاں دے جُآب ديو

اگلا کھت وی لِکھداں

چںگی ترھاں پھڑ پِنّ

تے تُوں وی لِکھ

جے جُارت هَے تاں

هَے کوای اُتر تےری جےب وِچ تاں

اَےٹٹِںگ کرنی مَےنُوں

تےرے توں ودھیآ آاُںدی هَے!

پُّچھےںگا-مَےں کَون هاں ?

مَےں لوکاں دی وِلکدی روںدی

دُهّتھڑیں پِّٹدی

چُراسی دے بےگُناه مارے گاے

پُّتاں بّچِآں بجُرگاں دے وَےن پااُںدی راکھ دے کن کن دی آواج هاں