مَےنُوں سوهنے دی زُلف سِآه دی کسم
کردی بِسمل دِلاں نُوں خُدا دی کسم
کِتے سںگل گزب دے لگاںودی رهی
کِتے ڈںگ ناگ بنکے چلاںودی رهی
کِتے تلوار بنکے ڈراںودی رهی
ِاک نا ِاک زُلم آشک تے ڈھاںودی رهی
دِلوں کھاهدی هَے ساڈی کزا دی کسم
گِرد جوبن دے پهِرے سِپاهی کھڑے
کیتے زکھمی جِنھاں مِرگ ماهی کھڑے
هوکے کَےدی مُسافر راهی کھڑے
پھڑ لاے بےکھتا ےا ِالاهی کھڑے
سدکے نَےناں دے تِرچھی نِگاه دی کسم
آکھے مُلاں اَو مجنُوں شریات توں ڈر
چھڈ دے لَےلا نُوں جنت 'چ جا بےختر
آکھے مجنُوں کی آشک تے پُچھدا مگر
لکھاں جنّت دےواں پھڑکے کُربان کر
مَےنُوں لَےلا دی باںکی ادا دی کسم
لاکے آشک کدے پھےر مُڑدا نهیں
کھڑکے دِلدار تے در تے ٹُردا نهیں
کسم شیشے نُوں هَے ٹُٹکے جُڑدا نهیں
شما نُوں دےکھ پروانا اُڈدا نهیں
جل کے مر جانا اُس بے-نوا دی کسم
