(ساهِبزادِآں دی شهیدی نُوں سمرپِت رچنا)
پِتا دشمےش کهِن لّگے اجیت تاںای,
آ تےرا کریاے سِںگار لاڑی وریں جے۔
کلگی تے توڑا ڈھال نال کِرپان دےایاے,
وَےری نُوں مَےدانے جا کے وڈھےں واںگ چری جے۔
کَوم اتے پُّتراں چ پھرک دشمےش کیتا,
کهے ِاتِهاس گّل جانیں نهیاُں جری جے۔
دادے والے لیهے تَےنُوں تورنا اجیت سِںگھاں,
بن جے مِسال جںگ اَےسی جاکے لڑیں جے ۔۔
آکھِآ اجیت ناں اجیت هَے اجِّت رهّساں,
هارِآ جے کر پھِر واپِس نهیں آواںگا۔
بڑی کھُشی چُنِآں جو آپ جی نے مےرے تاایں,
رن وِّچ وَےری دیآں بھاجڑاں پواںوگا۔
پُّتر هاں آپ جی دا انکھاں دی گُڑھتی اے,
دادا جی دی پّگ تاایں داگ نهیں لگاواںگا۔
جِناں چِر کترا سریر وِّچ کھُون دا اے,
اُناں چِر وَےریآں دے کھُون نال نهاوںگا۔۔
پںج سِںگھ نال لَےکے تُرِآ اجیت سِںگھ,
پھُرتی تُپھانی گھوڑا مںجِلاں نُوں چیردا۔
هااے اّلھا آاے اںما کهِکے ڈِّگا دھرتی تے,
جیهنے جیهنے لِآ پرساد اُهدے تیر دا۔
جِهڑا کوای نےڑے بهُتا پُّجِآ اجیت سِاُں دے,
اُس دیآں آںدراں نُوں تےگ نال چیر دا۔
گڑھی چوں جُجھار تّکے نالے ِاه لوچدا اے,
هُںدا سربالا کِّتے اُه وی وّڈے ویر دا۔۔
جیهنے جیهنے تّکی جںگ جُڑکے هاں رهِگے دںد,
کهِن اجیت سِںگھ کهِر ڈھاای جاںدا اے۔
وّڈے وّڈے دُںبے کھانے, سوا سوا من دےهی والے,
جرنَےلاں دیآں گوڈیآں لواای جاںدا اے۔
باج جےهی پھُرتی نال جیهدے جیهدے وّل پَےںدا,
دھُر دی هاں اُهدی ٹِکٹ کٹاای جاںدا اے۔
پُّت دشمےش دا نِپُنّ پُورا جںگ دا اے,
نال سمشیر لوها منواای جاںدا اے۔
سارے نِےم جںگ دے تِآگے پھےر مُگلاں نے,
کّلے اجیت سِںگھ اُّتے هلا رل بولِآ۔
کِتے تلوار کِتے تیراں دیآں واچھڑاں نے,
جِگرے نال لڑدا اُه رِها نهیں ڈولِآ۔
چھُّٹی ڈھال ٹُّٹی تلوار, ٹُّٹا هَوسلا نا,
چھاتی لّگے تیر اُّتے وی, جَےکارا هی بولِآ۔
کهِن دشمےش واه واه اُه اجیت سِںگھا
تےرے جںگی-جَوهراں نے تاں سّبھ تاںای موه لِآ۔۔
