سںکا, جھِجک, نِراسا, نھےرا,
اج کاپھلے والے کِںج اُپرام جهے نے
سینے کھِّچ کِسے مںجل دی
دِل وِچ کوای پُکار نهیں هَے
هور کِسے راهجن دا ڈر ِاک پاسے
آپو وِچ ِاتبار نهیں هَے
جںگل دے وِچ رات پای هَے
جںگل دے وِچ رات پای هَے
چار چُپھےرے گھُّپ هنےرے بھَے دا پهِرا
تهِک دِلاں وِچ
جِداں تراس تراس کردیآں
ڈولن جھِجکن کدم بھردیآں
پھُّلاں دے وِچ جهِر دیآں پوٹلیآں چُّکی
کالے پھنیار ناگ سُوکدے
سّجے کھّبے سےر گرجدے
بھُّکھے کای بگھِآڑ هُوکدے
جںگل دے وِچ رات پای هَے
ٹھیک ترّکی بهُت هو رهی
پھےر منُّکھتا کھُون دے اتھرُو کِںج رو رهی
مَےں پهِچاناں
اُّنتی نے جو بال جنے هن
منّدا هاں مَےں
جو جو سںد هتھِآر بنے هن
کِتھے جانا
کِهڑی مںجل
کَون ٹِکانا
کی کهِںدا هو, چنّ سُورج توں اّگے
کی کرنا هَے جِّدھر دِل دا بھےت نا لّگے
جںگل دے وِچ رات پای هَے
اَےںوےں نهیں اُپرام کاپھلے
لاگوں لںگھدی
پِںڈے ڈںگدی
جںگل دی ِاه سیت پَون وی جاپے کھُون پِآسی
دَےںتاں ورگے بِرچھ کھڑے هن
گھُّپ هنےرے وِچ جِنّھاں دا جھااُلا پَےںدا
اجے تاں پالا هور ودھےگا
جںگل دے وِچ رات پای هَے
کدی کدی کوای نھےرے وِچ ٹٹِهنا چمکے
لو هووےگی نِّگھ مِلےگا
سمجھن کای کاپھلے والے
کدی ٹٹِهنے نِّگھ نهیں دِںدے
ِاه تاں آپنی کام چےسٹا وِچ بھُٹکدے
جںگل دے وِچ رات پای هَے۔
