جںگل وِّچ
مرن نُوں چھوٹے چھوٹے جانور سن
جاں نِّکیآں نِّکیآں چِڑیآں کاں
اُهناں دیآں راتاں رُوهاں بےچَےن سن
اُه کِسے نُوں کُجھ نا کهِںدیآں
آپنے گیت الاپدیآں
چیں چیں کرن کدے کدے
جدوں مرجی جںگل دا راجا
بُّڈھا سےر اُهناں نُوں جھپٹ کے کھا جايا کرے
جِںدگیآں مُّکدیآں گایآں بےارتھ
راکھ هوایآں سّدھراں
تِڑکے سُپنے
کد جُڑے
نال دیآں چِڑیآں سهےلیآں
هور نِّکے نِّکے پرِںدے باںدر کاں
کُرلا پِّٹ پِّٹ
چُّپ هو جايا کرن
سےر دیآں نِّت دیآں ودھیکیآں تے
جرا بھر بولدے بھُّل جاںدے
راتاں جاگن لّگیآں
دُّکھ رون لّگے
مّتھے وِاُںتبںدی بنااُن لّگے
اُهناں بتھےریآں مِنتاں ترلے کیتے
بای راجا وّڈِآں نُوں هّتھ پايا کر
تےرا کُجھ بنے وی
ساڈے ماس نال تےرا کی بندا هَے
کهِںدا ,اے مَےں سوچنا هَے
مےرا راج هَے
راجا جو منچاهے کر سکدا هَے
چِڑیآں نے باںدراں باجاں جںگلی کُّتِآں نُوں
ِاس جُلم بارے دّسِآ
سےر دے دو ساتھی هور وی سن
ِاک دِن ندی دے کِنارے
اُهنے جںگلی کُتِآں نُوں
پانی پین توں روک دِّتا
کهِںدا تُسیں ِاتھوں پانی نهیں پی سکدے
تںگ هواے جںگلی کُّتے بھَوںکے
جںگل دے سارے جانوراں نے ِاکّٹھے هو
سےر تے هملا کر دِّتا
سےر دی اےنے جانوراں مُوهرے
پےس نا جاوے
اُه ٹُّٹ ٹُّٹ پوے کُّتِآں باجاں کاںواں تے سارے جانوراں
سےر دی بوٹی بوٹی کر کے رّکھ دِّتی
مِںٹاں وِّچ
چِڑیآں وی چُںجھاں مار گایآں
ِاه گھٹنا اّکھیں دےکھی هَے
سارے جانوراں رلمِل
تِنّے سےر کھا کھا مُکا دِّتے
اّج اُس جںگل وِّچ اُهناں دا راج هَے
ِاکّٹھے کھےڈن کھان پین
رّج کے سَون گااُن
نّچن ٹّپن
سںگھرس مِل کے سُپنے لِکھدا هَے
مےرا جُوجھناں وی باجاں ورگا هَے
کُجھ چِڑیآں جےها
سُرُوآت کیتی هَے
تُسیں بَےٹھے دےکھدے وِچار رهے هو
ِاه نهیں هونا
کی کریاے ساڈے بس دی گّل نهیں
کای تاں هّسن
مکھَول کرن
راه روکن پّتھر سُّٹن
مَےں سّبھ تّک رِها هاں
پرسوں نُوں ِاهناں نے
مےرا پھون کِسے توں پُّچھدے پھِرنا
گھر دا سِرناواں لّبھنا
سلاهاں دےن نُوں آپ آاُنگے
سماں کّڈھ کّڈھ کے
اےداں هی سماں آاُںدا هَے
وا بن کے کولوں دی هو لںگھ جاںدا هَے
بس سِرپھ دّبے کُچلے جا رهے
لوکاں دے هی هُںدا هَے
اُهی گلتی کر
پِّچھيوں روںدے نے
پر وِچارے
گھراں نُوں پرت آاُںدے هن تھّکے هارے
دُّکھ تںگیآں تُرسیآں تھُڑھاں جھورِآں نال
پےٹ بھر سَوں جاںدے
سوےر نُوں دِهاڑی
لااُن لای تِآر
هَولی هَولی چلدے
جےباں وِّچ مُّٹھ ارمان لَے
کِتے سڑک کِنارے هادسے وِّچ
آپنے هی ساه وِچھا
سدا لای سَوں جاںدے هن
دُنیآں ڈردی
نےڑِاُں دی گُجر جاوے
کُدرت دا جو بھانا سی هو گِآ
اپھسوسِآ جِها مُوںه بنا
دو هںجھُو کےر تُر جان
جھولِآں وِچ کھالی روٹی والے ڈّبے کھڑکااُںدے
پر اُهناں ڈّبِآں دی اواج اںبراں تّک جاوے
سُّتے سُورج نُوں جگاوے
جِهڑا جِمےںوار سی اُهنُوں نهیں گھےردے
چھّڈو پرے آپاں کی لَےنا
چیں چیں کردے ٹُّٹے پَےڈل ماردے
ساایکلاں 'تے گھر پهُںچ جاںدے هن
سوچاں چ هُںدا هَے
ماڑا هويا وِچارے نال
ےُوکرےن کوای ِاّک هی هُںدا هَے
اڑھدا لڑدا
لوکاں نے هی پُلی تھّلِاُں
کّڈھ کے گداپھی دی کھبر لای سی
ٹںگِآ سی ساه هُسَےن لوکاں نے هی
لوک اواج
بهُت مهان هُںدی هَے
جے کِتے ِاّک کِسان اںدولن بن
بُلںد هو جاوے
ساری اُمر چاکری کر
هّڈ تُڑا ڈںڈَوت کری جانی
پَےنسناں کڈھا کھرچ لَےنا
کےهی جِںدگی
کِهڑا لُتپھ دال پانی دا
مَےں نهیں کهِںدا مےری کوِتا پڑھو
لےکھ کِتاب پڑھن نُوں کد کِها
جرا آپنی اُمر دے ورکے
تاں تھّل کے پڑھ لوو
کِسے دے نا سهی
آپنے اںدر تاں جاںدے جاںدے وڑ لوو
دو نهیں
تاں ِاک سُپنا تاں سر کر لوو
