کاپھ-کی جانا نےهُں کِوےها,
تھیںدا کَون بلا ولے ۔
زُلف دی پھاهی تے کھال دا دانا,
ليا سُو جیاُ پھاه ولے ۔
اّلا هو اکبر تےگ نِگاه دی,
کُّٹھڑا نے مَےنُوں چا ولے ۔
الی هَےدر بھُنّ کباب کیتوای,
ِاشکے دی آتِش لا ولے ۔۲۲۔
کاپھ-کُجھ نا سی کُن کنّ پيا,
متھا کُجھ کنپھ ےکُون تھیآ ۔
کُن دی کاپھ سی کھُوںڈی هوای
تے کھُوںڈی دا سِر تُوں تھیآ ۔
کُن بھی آها تے کن میںه بھی,
کن کن گونا-گُون تھیآ ۔
وّجِآ مارُو ِاشکے والا,
سُدھ بُدھ هوش جنُون تھیآ ۔
آای لَےلا ِاه جِںد مَےںڈے,
کےس کھلا مجنُوں تھیآ ۔
تےسا ڈھيا سُکھن شیریں
پھرهاد نِمانڑا کھُون تھیآ ۔
ساهِباں نُوں لَے مِرزا جاںدا,
زیدا شان زبُون تھیآ ۔
کلیاے پُلا شیرینی شربت,
پھهِآں اُّتے لُون تھیآ ۔
سارے آشِک کُّٹھے وے هَےدر,
جان سَے کُن پھا' کُون تھیآ ۔
