تےرے کھےت وِچ جںمِآ ای جاڑا,
دلِّدریآ گھُوک سُّتوں ۔
تَوهید دی لَے لَے هل پںجالی,
زِکر فِکر تُوں لا دے هالی;
واه گھُسا بھرم دا پاڑا,
دلِّدریآ گھُوک سُّتوں… ۔
کام کرودھ دے بُوجھے پُٹ دے;
موه, هںکار پّٹ بنّے سُّٹ دے ۔
پھڑ لوبھ لَے گھت اُجاڑا,
دلِّدریآ گھُوک سُّتوں… ۔
کهی نفی نال بنّھ کِآرا,
کر لَے اپنا کھےت نِآرا ۔
آ لاج نا مارے دھاڑا,
دلِّدریآ گھُوک سُّتوں… ۔
واه پَےلی جو سبر سُهاگا,
پھِر هستی پھِر تُوں وڈبھاگا ۔
تےرا واهن نا رهِ جااے ماڑا,
دلِّدریآ گھُوک سُّتوں… ۔
دِل نُوں کھےت سمجھ لَے بھاای,
رمج فکر دی کر لَے بِآای ۔
ِاه وکت هَے کوای دِهاڑا,
دلِّدریآ گھُوک سُّتوں… ۔
بیج مُراد دا اُگِآ جانی,
تسّور دا پھِر دےویں پانی ۔
جھاڑ ِاشک دا هو جااے گاڑھا,
دلِّدریآ گھُوک سُّتوں… ۔
گل گِآ بیج زِمیں وِچ سارا,
جھاڑ هَے ِاس بی دا بِستارا ۔
ِاه هُو توا دا هَے اکھاڑا,
دلِّدریآ گھُوک سُّتوں… ۔
لّبھُو شاه گّل پیر سُناای,
جِس نے هستی خاک مِلاای,
اُه هو گِآ جگ دا لاڑا,
دلِّدریآ گھُوک سُّتوں… ۔
تےرے کھےت وِچ جںمِآ ای جاڑا… ۔
