کالی رات توں ڈردا رهِناں ۔
مَےں هالات توں ڈردا رهِناں ۔
هور نا مَےنُوں خَوف کِسے دا,
اپنی زات توں ڈردا رهِناں ۔
مَےں تے بازی جِّت گِآ واں,
تےری مات توں ڈردا رهِناں ۔
تُوں سّجن اےں ڈاهڈھا گُوڑھا,
اےسے بات توں ڈردا رهِناں ۔
جی مَےں ! کّچے گھر دا واسی,
مَےں برسات توں ڈردا رهِناں ۔
مےرا انکھی پن نهیں مويا,
تاں جزبات توں ڈردا رهِناں ۔