1.
اُسدا پَوڈر تے اپنی بھسم ول تک
اُسدا جمپر تے اپنے لںگار ول وےکھ
اپنا دِل تے اَوسدا تک نکھرا
اپنی آججی اَوهدے ٹںگار ول وےکھ
جل جانے پروانِآں سکل اپنی
اتے اُسدی سما سںگار ول وےکھ
پانی اّگ دا مےل ‘همدرد' کِّتھے
روںدی اکھ تے نَےن اںگار ول وےکھ ۔
2.
پھُّل کےساں دا اُنھاں نے کھُوب رچِآ
جِهڑا ِاتر دی چھّڈے مهِکار وےکھو
گلھ ڈلھکدی وےکھکے پھُل واںگُو
کھاںدا سدا بهار اے کھار وےکھو
کنّ دی پںکھڑی پںکھڑی جرا تّکو
تے کھِڑے پھُل دی اَودھر بهار وےکھو
تِّکھا دِلے 'همدرد' هو گيا لّٹُو
کاںٹا اڑ گيا پھُّلاں وِچکار وےکھو ۔
