سُوبا آکھدا تےگ دے پوتِآں نُوں,
تُسیں دِل دے بڑے دلےر بےٹا۔
مَےنُوں جاپدے هو نازُک پھُّلاں نالوں,
کاهنُوں رهے هو کںڈھے کھلےر بےٹا۔
ڈاڈھے سوهل ملُوک نے جِسم سوهنے,
اَےپر سِراں تے دُّکھ نے ڈھےر بےٹا۔
بُوهے کھولھ دےواں اَےشو ِاشرتاں دے,
مومن هو جااَو جے ِاک وےر بےٹا۔
سونا نال دےواں, لشکر نال دےواں,
نالے دِآںگا تخت تے تاج آپنا۔
مےرے جیا نُوں بھاوںدے تُسیں ڈاڈھے,
مومن بنو تاں دِآں راج آپنا۔
سُن کے گّل اُهدی دووےں بال بولے,
اسیں آپنا دھرم هی لوچدے هاں۔
جِنھاں نںگیآں تےگاں تے ناچ کیتَے,
اسیں پُّت تے پوترے اَوسدے هاں۔
سانُوں ٹھّگ نهیں سکدے تےرے لالچ,
تےرے دین ایمان نُوں کوسدے هاں۔
جِهنُوں مار نهیں سکدی مَوت تےری,
نِّکے جِهے ٹوٹے اُس ٹھوس دے هاں۔
لوری دِّتی اے نےزِآں برچھِآں نے,
سِّکھِآ کھےڈنا کھںڈے دی دھار اُّتے۔
پِآر کیتَے تیراں نُوں ویراں واںگُوں,
پااُنَے بھںگڑا تےج تلوار اُّتے۔
سُوبا گُّسے نُوں دِل دے وِّچ پی کے,
کهِںدا بّچيو بڑکاں ماری دا نهیں۔
ساهوےں وِچھی هوای سُّکھاں دی سےج تاایں,
مُوںهوں بول کے جھل کھلاری دا نهیں۔
جِهڑا کرے پِآر, ستِکار دےوے,
مُوںه اُهدے تے تھّپڑ ماری دا نهیں۔
رهِم کرے جو وےکھ مزلُوم تاایں,
رهِم اُسدا دِلوں وِساری دا نهیں۔
چھّڈو زِّد تے منّ جااَو گّل مےری,
مےری گّل نُوں کِسے موڑِآ نهیں۔
مُوںه جِهدے 'چوں دھُںدلا نزر آوے,
شیشا پلاں دے وِّچ تروڑِآ نهیں۔
چھوٹی وےکھ کے اساں دی اُمر دے ول,
پِآ سُوبِآ سانُوں ڈرا نا تُوں۔
جیون لّبھِاَے جِهناں نے مَوت وِّچوں,
ڈر اُهناں نُوں مَوت دا پا نا تُوں۔
ڈور پّکی اے ساڈے ِارادِآں دی,
پےچا بھُّل کے ِاهناں نال لا نا تُوں۔
هںس کدے نهیں کاواں دی چوگ چُگدے,
سبزباگ پِآ سانُوں وِکھا نا تُوں۔
اَےشو ِاشرتاں واںگ پرچھاوِآں دے,
جنم دھارنا نهیں بار بار سُوبے۔
دےهی کھاک دی کھاک وِّچ مِلنی اے,
رُوه کّٹ نا سکے کٹار سُوبے۔
سُوبے سُنے جُآب جد جوش والے,
نال ایرکھا دے کُجھ نا بولدا اے۔
گُّسا نّچِآ اُهدیآں اّکھیآں ’چ,
کالے ناگ واںگُوں وِهُ گھولدا اے۔
بدلا لَےن تے مزا چکھان خاتر,
کھُوںجا ادل دا پِآ پھرولدا اے ۔
کّچیآں کلیآں دشمےش دے باغ دیآں,
مِّدھ سُّٹن لای ڈھںگ اُه ٹولدا اے۔
لال هويا اںگِآراں دے واںگ سُوبا,
مُوںهوں کهِر دی اّگ ورسان لّگا ۔
کںدھاں وِّچ چِنوا کے, مار سُٹو,
اےداں راج نُوں هُکم سُنان لّگا۔
راج پِتا دشمےش دے ٹوٹِآں دے,
جدوں ِاّٹاں دے ٹوٹے لگان لّگا ۔
اهِل وےکھ کے سِدک اںنجانِآں دا,
اُّچے اںبراں نُوں کاںبا آن لّگا ۔
پر "تُوپھان" دیوار 'چوں واز آای,
ماتا آکھدی ِاهو پرنام ساڈا۔
مهِل کَوم دا چڑھے کُربانیآں تے,
ساںبھ رّکھنا سدا پَےگام ساڈا ۔
