کڑاکےدار ٹھںڈ
چِّٹیآں چادراں چ لِپٹیآں چوٹیآں
بےچَےنی دے رُوپ وِّچ کںبدا
اسمان برهِمںڈ
سِملے
گھاٹی دا ماتم
اُچاای اُتے جھَوںپڑی دا وسِآ سںسار ِاک
دُنیآں دا بهِست کهِن نُوں
اُهدے آپنے هّتھ نے
بھِآنکتا دا درِس سِرجِآ
هويا سی
آپاں کُّدرت وی کهِ لایدی هَے
تے اُهنے گھُّٹ کے
لںگاری کںبلی ماڑکُو جےهے
بھُّکھے کںبدے تن تے کھِّچی هوای سی
پهاڑی چ اُهدا بّچا
نواں جنمِآ
تڑپھ رهی نویں رُوه
بیماری بھُّکھ نال
بےرهِم, ڈرااُنے واتاورن
اتے ڈری هوای ےکھ سردی چ
اسیں رل کے سارِآں
وِرلاپ کیتا دُآواں کیتیآں
کںبدیآں اواجاں هّتھاں چ گھُّٹ کے
جںمے هواے رّب دی هِّک تے بهِ کے
ارس نُوں کای وار کِها
چُّلھے چمکدے تاں سن
دُور دُور تّک
سّبھ وِارتھ جےهے لّگدے سن
سام دے دیوِآں وِّچ وی مرِآ ۲ چانن سی
لاٹاں چ کںبنی
نال سن سارے رُّکھ وی
بھاوےں دُآواں کر رهے
پر لوا دا پتا نهیں سی
کد مر جاوے
هور کُّجھ نهیں ساڈے کول
سِرپھ سُهاونے کھےتر نُوں
پھوکا کھُس کرن لای اُپرالا جِها
پِآر کردی سی اُه کدے
ڈےرے دیآں جھَوںپڑیآں دیآں چھّتاں نُوں
مان سی اُسنُوں
کدے آودے گُآںڈھیآں اتے
کبیلھے دے لوکاں تے
جِوےں اّج مَےں وی دُآواں چ هاجر ساں
جدوں بِمار هُںدیں هَے کاِانات
اسمان وی پرےسان هو جاںدے نے
پربت وی کھُرن لگدے نے
ٹُّٹدِآں تارِآں نُوں
کوای نهیں بوچدا
تسویراں دھُّپاں ڈُّبدیآں نُوں
دےر نهیں لّگدی
پلاں وِچ هی
مر جاںدے نے گُوڑھے پرچھاوےں
جھُوٹھے جےهے واادِآں واںگ
امن ساںتی وی مَوت لَے کے
پاگل هو گھُںمدی هَے رات
کِ کوای مےرے بّچے نُوں بچا لوے
اّکھ نُوں مّدھم کرن لای
پرسن اُّتر وی ڈُّبن لّگدے نے
مّتھے دی دھڑکن بںد هون لّگدی
اَوس وےلے
چُّپ هو جاںدے نے
سُباه دے اُّچی اُّچی بھَوںکدے
دھرماں دے اُپدےساں دے سور
سهِم ڈر کھِلارن جوگے
ڈراکل سوےرِآں ساماں نُوں
سوهنیآں سُنّکھیآں
پربھاتاں دیآں اّکھاں وِچ
هنھےرے جھوکدے
ٹھںڈے هو جاںدے هن
مارسل وردیآں وِّچ لِپٹے
پیلی مَوت
گست کردی هَے سهِمے تںبُوآں دُآلے
جںمی هوای کھّڈ
بھیڑ-بھڑّکے دے اںدر
پربل سردی چ
انگِنت بھِآنکتاواں نے
آ گھےرِآ
هملا سی کِ
کوای بچن دا آسار نهیں سی
اّدھی رات وےلے
دُّکھاں دا تُوپھان مںڈرا رِها سی
سِر تے ِاکّلی ماں نے جھّلنا سی
اّدھی رات وےلے
آجادی منااُن لای
اسمان نُوں
ساپھ کرن دا کی پھاِادا
وّڈے وّڈے بھاسن کِهڑے کںم
کوای تاں پل هووے نِمانا
ساڈے لای
کِ گُربت وی نّچ لوے
مُسکرا لوے گھڑی پل
کِاُں بِماریآں هی ساڈے وِهڑے
کِاُں بھُّکھاں هی ساڈے مُکّدریں
کِهڑا پل دِن
ساڈا آجاد
کدوں ٹُّٹنگے گُلامی دے سںگل
هُن تاں ساڈے پَےراں دے
جںجیراں دے کیتے جکھماں چوں وی
لهُو چوا چوا جںم گِآ هَے
دُور دُور تّک
ےکھ سرد رات دے مّتھے نُوں
گرم کِںج کریاے
جوان رُّت دے وِرلاپ نُوں
کِهڑا دلاسا دےواں ساںتی دا
