کدے جو چادراں اُّپر
جاں بنیآں رےتِآں اُّتے ۔
اُهی هُن سِلوٹاں پایآں
نے ساڈے مّتھِآں اُّتے ۔
اُسے دِن توں سُرُو هوای
هَے بُجھنی اّگ چھٹیآں دی,
جدوں توں چھاں جهاجاں دی
هَے پَے گای چُّل੍ِآں اُتے ۔
نهیں هَے لاجمی کِ هُن
مَےں تَےنُوں آپناں آکھاں,
تےرے توں بِرکھ نے چںگے
مِلن جو رستِآں اُّتے ۔
جو تارے اںبروں ٹُّٹن
اُهی هَے وےکھدی دُنیآں,
ناں تّکے پر کدے اںبر
جو ٹُّٹن تارِآں اُّتے ۔
مِلاکے هّتھ وی هُن تاں
نے گِندے اُںگلاں لوکیں,
رِهَے ِاتبار هُن کِّتھے
دِلاں نُوں رِستِآں اُّتے ۔
اسیں تھّکے جدوں سُّتے تاں
بن گاے کھاب وی سُولی,
تے کهِںدا وکت پھِر سانُوں
کِ نّچو کںڈِآں اُّتے ۔
