کدے مهِک بن کے گُلاب وِچ کدے کسِش بن کے شباب وِچ
اُه جدوں وی هويا هَے رُوبرُو بس هويا چھُپ کے نکاب وِچ
اَونے زخم نے مےرے کالجے اَونے پھُّل نے رُوه دی ڈال 'تے
جِنّے تیر ترکش وِچ تےرے جِنّے سُر نے تےری رباب وِچ
تےرے ِاشک دا ِاه پسار کی تےرے فلسفے دا ادھار کی
آپے بوٹ وِچ کھںبھ تولدَےں آپے سِست لاای اُکاب وِچ
آپے درد آپے ِالاج هَےں آپے کهِر آپے لِهاج هَےں
ِاه تُوں کَےسا خلک-نواز هَےں تےری گّل نا آاُںدی هِساب وِچ
کن کن 'چ تےرا جمال هَے مےرا ِاشک هالوں بےهال هَے
تَےنُوں کِس جگھا نا مَےں ڈھُوںڈِآ کدے اگن وِچ کدے آب وِچ
جد تیک تےری نزر نهیں ِاهناں نُسکھِآں 'چ اسر نهیں
ِاه تاں درد تےرے وِےوگ دا کی ِالاج بھالاں کِتاب وِچ
جد آای سمجھ اکھیر نُوں ِاس کملے دِل دِلگیر نُوں
تےرا پِآر مِلِآ رباب 'چوں تےرا درس هويا گُلاب وِچ
