کدے وّکھ هو کے دےکھیں
آپنی نیںه تے دیواراں 'توں
باپُو دی گھنےڑی تے ماں دی لوری 'توں
دےکھیں کِںج لگدا هَے
ٹوٹے ٹوٹے هويا اسمان تے پُورا جهان
کدے سهُرے آای مُٹِآر نُوں
دو چاا پُّچھیں
جِنّا چِر رات ماهی دیآں باهاں 'چ نهیں کھُردی
پلکاں تے جگايا چنّ اّکھ بھرکے نهیں تّکدا
نِّکی نِّکی گّل تے دُنیآں نهیں هّسدی
بابل دے وِهڑے دا هااُکا
تے گُّڈیآں پٹولِآں دا
وِلکنا کدے بنےرے 'تے چڑھ کے تّکیں
شام نُوں پُّچھیں کِ کِاُں نهیں پاے اجے اںباں نُوں بُور
کد هُوک جےهی بن کے
کُوکےگی ٹهِنی 'تے کوِال مر جانی
کدے ےاد تاں کریں
وِهڑے 'چ کھےڈِآ اّڈا کھّڈا
تے دسُوتی 'تے کّڈھے مور توتے
پھُّلاں دی مهِک چھّڈ کے
کِتيوں هور مهِکاں لّبھنیآں
هِرنیآں دی اّکھاں 'چ نهیں هُںدا
بنےرِآں 'تے رهِ گاے
جگدے تارِآں دی لوا 'چ هی
رهِ جاںدی هَے ساری رُّت دا کّتِآ
جدوں کُآری هوا نُوں وٹنا چھُںهدا هَے
مهِںدی دی کھُشبُو
تلیآں 'تے شِںگار بن کھِڑدی هَے
اںگاں 'چوں ڈُّلھ ڈُّلھ پَےںدا هَے
کِسے نےڑے دے پِںڈ دے گّبھرُو 'تے هُوک دا پرچھاواں
کِسے چنّ جےهے دا ناں لِکھِآ جاںدا هَے
اُنیںدریآں راتاں دے سرھانِآں 'تے
اَودوں نا تاں پھِر رات دی چُّپ سَون دِںدی هَے
نا هی اںگڑاایآں 'چوں مِلن دا گیت مُّکدا هَے
چاا تاں دونوں دراں 'تے هُںدے هن
گّل ِاک هی شام دی
پرت دا اَوهلا هی هُںدا هَے
سِر توں پِچھاںه سُّٹِآ
چِّٹے چَولاں دا ِاتِهاس هی لِکھِآ جاںدا هَے
راهاں 'تے کُجھ باهاں تے
ِاک در هااُکِآں دے وِچھوڑے نال
دِن کٹی کردا هَے
دُوسری سردل
نےڑے بهِ بھابی چاچی تے مامی
کهِن لگدی هَے
ِاک ماں پيو وِےوگ نُوں
هِّک تے رّکھ کے سَوںدا هَے
دُوسرا کّچے دُّدھ دے وارنے کر کر
جهان توں کھُشیآں کردا هَے 'کّٹھیآں
دارُو دے لور 'چ وِهڑا پُّٹدا هَے
کِسے پِںڈ دی لِآںدی کھُشی
اںبر نُوں دّس دّس هّسدا هَے
وّڈے وّڈے پااُںدا هَے پَےّگ ولَےتی دارُو دے
پِآاُںدا هَے آاے گاے
ےاراں رِشتےداراں نُوں
شریکاں دی اّکھ 'چ
کسیر واںگ چُّبھدا هَے هنےرے سوےرے
ِاک چُّلھے 'تے ریجھاں پّکدیآں هن
چاا گُںدے جاںدے هن
وِهڑے 'چ بھںگڑا تے گِّدھا وِچھدا هَے
دُوسرا گھر دھی داج دے کے وی
نِںودا هَے ساری اُمر
دھی دے پِںڈ توں ِاک ٹھںڈھی 'وا دا بُّلا مانن لای
کّل دے بےگانِآں نُوں
آپنا کهِنا پَےںدا هَے
نوےں پِںڈ دا راه اپنااُنا پَےںدا هَے
پِںڈ 'چ گّلاں هُںدیآں هن نویں بهُو دیآں
شگن تارے بن بن کِردے هن
سُباھ 'چ جپُجی دے پنّے پرتے جاںدے هن
شام رهِراس نال سںتوخی جاںدی هَے
دُور کِتے ماں دھی دے سُکھی وسن دی
ارداس کردی هَے سبھِآچار اُّسردا هَے
جے سُورج کّڈھدا رهے گےڑھے
تاں جهان ٹُردا هَے
ِاک دُنیآں وسدی هَے
تاریکھ بندی هَے
نواں گھر کھڑھا هُںدا هَے
آپنیآں نیهاں دیواراں پچھاندا بھالدا هَے
راتاں 'چوں نواں چنّ لّبھدا هَے
لوریآں 'چوں سُهاگ کھِڑدے هن
گولُو جےهے گیگے دی آس بّجھدی هَے
روٹ وںڈے جاںدے هن
کھِڈَونِآں دیآں بھُّکھاں مںگیآں جاںدیآں هن
کِّلیآں 'تے سُّکھاں ٹںگیآں جاںدیآں هن
