پَون بےبس هوای
بھَورا بھٹکدا رِها
کھلاا دِلاں دا ودھدا گِآ ِاس
تے ماهَول اُّسل وّٹے لَےںدا رِها
بےچَےن تِتلی
جهِری پھِجا ّچ گھُںمدی رهی
سهِمی کوِال بھَےبھیت هوای
وَےراگ دے گیت گااُںدی رهی
بُجھے هواے پَےںڈِآں دی
مںجِل هَے دُور
ِاّک-ِاّک کرکے مُّکدی رهی
ڈرااُنیآں آواجاں
کُرلاهٹ دی اَوٹ لَے
اےداں هی اُمر بھر سُندی رهی
پرچھاوِآں دا بھےت پايا نهیں
کاگجاں دی بےڑی تے بھروسا نهیں
هنےرِآں دے کھِڈاری
کھُون دے پِآسے
کھےڈ-کھےڈی جا رهے نے
پھنیار ناگاں دی
جهِر سینے اںدر بھری
مَوجی مَوج مار رهے نے
اُّٹھو سےرو ! کدوں تیک ماےُوس رهوگے
کاگجاں دیآں بےڑیآں نُوں چھّڈو
کدوں تّک گِّدڑ بندے رهوگے
