کهانی ِاشک دی آنی بهانی ےاد آوےگی ۔
مےرے موهسِن ! تےری هر مِهربانی ےاد آوےگی ۔
مےرے کدماں نُوں چھُوهےگی, جدوں وی مخملی دھارا
کِسے دا ساتھ, درِآ دی روانی ےاد آوےگی ۔
ِاه دگدے هُسن دا سُورج جدوں وی است هووےگا
شماں داناں چوں کِردی لوا نُورانی ےاد آوےگی ۔
اُه سُر سارںگیآں دے وِچ جدوں مسرُوپھ هوونگے
اُدوں پاون پوِّتر رُوه, رُهانی ےاد آوےگی ۔
پهاڑاں چوں جدوں جھرنا وهُو تے نیر نَےناں 'چوں
ےکینن آپ نُوں سِمرت دِوانی ےاد آوےگی ۔
