کاهنُوں رولدَےں پںجاب دے نسیب هانیآں
کاهنُوں ٹںگدے پںجاب نُوں سلیب هانیآں
هیراں راںجھِآں دے دےس وِچ خَےر رهِن دے
پںجاں پانیآں دے وےگ نُوں هُلارا لَےن دے
وےکھ وِهڑے ‘چ وِچھاای ن جریب هانیآں
ڈُوںگھے پِآر دے سرووراں ‘چ وِس گھول نا
سون دھرتی ‘چ آدمی دا خُون ڈول نا
ٹُّک دےویں نا پرِںدِآں دی جیبھ هانیآں
کاهنُوں جگدے چِراغ تُوں بُجھاای جا رِهَےں
سوهنے وسدے گھراں دے وِچ سوگ پا رِهَےں
ماپے پُّتاں توں بغَےر نے غریب هانیآں
بُّڈھے بِردھ هواے رُّکھاں کول چھاںواں رهِن دے
لُوںآں تّتیآں ‘چ مِّٹھیآں هواواں رهِن دے
کر دُور هُںدے راهیآں نُوں کریب هانیآں
سوهنے سُورجاں دے مّتھے اُّتے کالکھاں نا دھُوڑ
نِّکی اُمراں ‘چ زِںدگی دا رهِن دے سرُور
کاهنُوں مِّتراں نُوں منّدَےں رکیب هانیآں
