کاای بات چلن دی تُوں کر وواے,
ِاتَے رهِنا ناهیں ۔
ساڈھے ترَے هّتھ مِلکھ بںدے دی,
گور نِمانی گھر وواے ۔رهااُ۔
اُچے مںدر سُنهِری چھّجے,
وِچ رکھايا در وواے ۔
جِس مايا دا مان کرےںدا,
سو دُوتاں دا گھر وواے ۔
لِکھ لِکھِ پڑھنا مُول ن گُڑھنا,
بھَے ساایں دا کر وواے ۔
جاں آای آگِآ پربھُ بُلايا,
هوِا نِمانا تُوں چل وواے ۔
آگَے ساهِب لےکھا ماںگَے,
تاں تُوں بھی کُچھ کر وواے ۔
کهَے هُسَےن فکیر ربانا,
دُنیآں چھوڈ زرُورت جانا,
مرن تے اّگے مر وواے ۔
