کّل اید گُجر گای سّجنا وے
اّج هور دِهاڑا آاُوگا
تھِّت وار بےشّک تُوں منّے ناں
کوای ناں کوای کھُشی منااُوگا
جاں مُّلاں سِّکھ ایساای کوای
جاں بودھی نّچُو گااُوگا
مجھبا دیآں پایآں وںڈیآں نُوں
کوای تاں مےٹنا چااُوگا
جاتا دے شور شرابے توں
ِانسانی پدوی اُّچی هَے
در تے درگاهی بابُل دے
ِانسان سلاهِآ جااُوگا
اُّٹھ اُّچا هو جاه نسلا توں
شُبھ امرجیت سِںآں کرم کری
ِاه جِںدگی باهلی لںمی نهی
تےرا کرم هی اُمر هںڈااُوگا
