کلم کاگز نُوں جد دا مُوںه لايا۔
کدر کاگز دی کلم دے نال هوای۔
پھّٹی-گاچنی سی پایآں دُّکھ پھولن,
چِّٹا وےکھ کاگز کلم دِل کھوای۔
کانے آکھِآ کلم نا بولو مںدا۔
پُّچھو ساڈے نال جّگوں باهری جو هوای۔
کلم مےری وی هُن نهیں لوک گھڑدے
پَےّن آ گاے کلم نا پھڑے کوای۔
بولی دوات کِاُں دُّکھڑے چھےڑ بَےٹھے۔
ڈھول دُور وّجن لّگے سُکھی سوای۔
نشا کر سِآهی لِکھدی سی گانے۔
ڈھّکن کھول کے پیںودی سی موای۔
کلم سُن کے چںگے مںدے سبھ تاهنے۔
دُّکھ وےکھ شریکے وِّچ آ کھلوای۔
کی-بورڈ پرِںٹراں دی مَےں ماری۔
دُّکھ سمےٹ لُک-لُک جاواں روای۔
دُّکھ سُن سرب دووےں هّتھ اّڈے۔
هّتھ جوڑ پھےر کرتی ارجوای۔
کاِانات دے راجِآ بخش کلماں۔
شاِاری جاںدی کلم دے باجھوں روای۔
