مےری هرپھاں سںگ دوستی, مےری کلم مےرا هتھِآر۔
کر چارے کھانے چِّت دےاُو, جد کیتا ِاهدے نال وار۔
کر رُوه تّک دےاُو چھّلنی, پھّٹ ڈُوںگھے نالوں تلوار۔
پھِر رُوه پااُوگی لاهنتاں, کِاُں بنِآ دھرتی 'تے بھار۔
جھُوٹھ بول تُوں سّتا لَے لای, ماپھ کرُو نا پروردِگار۔
بھرا بھرا دا وَےری بنِآ, کر نپھرت دی کھڑی دیوار۔
باهاں کیتیآں سُنّیآں, جِّتھے چُوڑا کرے چھنکار۔
تےری پّت دی راکھی کردِآں, جھّلِآ وَےری دا هر وار۔
هو کے دُون سوااے نِکلے, توڑِآ دُشمن دا هںکار۔
کَوم مےری دے جھںڈے جھُولدے, مَےنُوں آکھن سبھ سردار۔
مےرا شبد گُرُو سںگ مےرے, بکھشِآ مےرے سِرجنهار۔
سّچ کلم مےری نے لِکھنا, همےشا کرےگی خبردار۔
دےس,کَوم دی سےوا کر لَے, نهیں تاں جیاُونا هَے بےکار۔
تےرے نال نا کُجھ جاونا, نهیں رهِنی ِاه مَوج بهار۔
جو جان دےس لای واردے, چےتے کرن لوک وار-وار۔
پا جاںدے امرپریت اُه, کردے نال دےس جو پِآر۔
