کلیآں, گُںچے تھاں-تھاں کھِلرے, بُوٹے دِسدے کھالی ۔
ِاںج لگدا اے باگ دی رَونک, لُٹکے لَے گاے مالی ۔
دِل دے کھوٹے, مُوںه دے مِّٹھے, پھُّلاں ورگے مُّکھڑے,
پهِلاں پِآر هُلارا دِںدے, پِّچھوں دےش نِکالی ۔
مَےں سّدھرا دے بُوهے ےارو, کای واری کھڑکااے,
هر بُوهے دے اُهلے مَےنُوں, دےوے سںجھ وِکھالی ۔
اُهنُوں تاں ِاس جیون کولوں, سُّکھ نا مِلِآ کوای,
جیهدے گلے پَے گای هووے, اجلوں سوچ پںجالی ۔
پّتھر دا دِل رّکھن والے, رهِم کدے نهیں کھاںدے,
هینےں بںدے نُوں نهیں پُّگدی, ڈاڈھے دی بھایوالی ۔
دِل دے پرےم نگر وِّچ پَےںدے, چِّٹے دِن نُوں ڈاکے,
لُکڑا وِهڑا, مَےں هاں کّلا, کَون کرے رکھوالی ۔
لال سمجھ کے جھولی پايا, ِاک مگھدا اںگارا,
پهِلی واری 'سابر' مَےنُوں, دھوکھا دے گای لالی ۔
