کّلھ پھےر چڑےگا اُه سُورج
شاِاد هووےگا تےری تسویر ورگا
تےری مُسکان بنِآ
جِس دے مّتھے 'تے
جگن دی اُمید هووےگی
جھُّگیآں 'چ وی
کدے چانن وںڈن دا چاا هووےگا اَوهدے پّلے
جاں ٹھردی بّچی دی لوری نُوں
نِّگھ دےن والا باپ ورگا هّتھ
لَے کے آوےگا-لّپ کُ رِشماں مُّٹھیآں 'چ
آساں لَےنگیآں جنم
مےرے تےرے در گھر 'چ
سردلاں توں پُوںجھے جانگے اّتھرُو
بےگُناه کپاه دیآں چِّٹیآں پھُّٹیآں ورگے
ریجھاں گھر آاُنگیآں
کنک دے سِّٹِآں تے لِکھیآں
بَےٹھ بَےٹھ جھاکیآں راتاں دے
تَوکھلے ساه لَےنگے پل بھر
آنی بهانی کھُوںجھے
کَولِآں دے اںگ سںگ لّگ کے
کوای هںجھُو نهیں گُآاےگی دُپهِر
لُک-لُک نهیں ڈُسکےگی وںگاں دی چھنکار
مهِںدی دا ترلا
تے نویں رںگاای دھُّپ دا اُّڈدا چاا
پهاڑاں جِّڈے جِّڈے
دِن وی کِهڑے مُّکدے نے اّتھرے
کِهڑے کّڈھے جاںدے هن
دسُوتی 'تے کِردے هںجھُو
کِهڑا سار لَےںدا هَے ترِںجھناں 'چوں
اُّڈیآں گھُّگیآں تے چِڑیآں دی
کَون پُّچھدا هَے کِ سڑک 'تے
کِںز مری چِڑی-لهُو 'چ لّتھ پّتھ پای وارتا
کِهڑا راهاں دی دھُّدل 'تے
نںگے هااُکے لَے کے تُردا هَے
تے دِںدا هَے دِلوں دِلاسے
کِهڑا بچااُںدا هَے سُورجاں نُوں
سمُںدر 'چ ڈُّبنوں
ادھُورے جےهے سُپنے لَے کے
کِهڑا سَوں سکدا هَے
بھُّکھے پےٹ 'چ روٹی دا گیت لَے کے
کِهڑی گُوڑھی نیںد آاُںدی هَے
تارِآں دی چاننی ورگی?
هںجھُوآں دے واستے پااُن نال
کِهڑا ٹھهِر جاںدے نے جان والے
جدوں جوان دِن
مںجے مّل لَےںدے هن
تے ٹُّک دی تھاں نشِآں نُوں وِلکدے هن
چاواں دا بھرِآ اںبر کِر جاںدا هَے دھرت 'تے
ِاںز جهان چھّڈ تُر گاے پُّتاں نال
ماواں دے وی وّڈے شِکوے هُںدے هن
اَودوں دُنیآں تے زشن مر جاںدے هن
جدوں نوےں سںدھُور رُلدے هن
وںگاں بھّجدیآں هن دُهّتھڑیں
دُنیآں دیآں کلیآں مُرجھا جاںدیآں هن
زِںدگی ماںواں دے سهارے رُڑھدی هَے
رو کھپ کے جھّلی رات پھِر دُآ دِںدی کهِںدی هَے
پُّت تےرا تاں اّج جنم دِن سی
دّس کِّتھے مناواں چنّ وے?
کبراں دے رُّکھاں هےٹھ
کدے نهیں کوای دُنیآں دی کھُشی نّچی
سِوِآں دے سےک کول
کِهڑا بهِںدا هَے کدے ٹھردے دِن لَے کے
کِهڑا دّسدا هَے جِگر دے دُّکھ?
لںمیآں اُمراں
کدے جنازِآں دے راهاں 'چوں نهیں لّبھدیآں
پرنااے هواے گیت نےڑيوں دی نهیں لںگھدے
سمُںدر بل پَےںدے هن
پربت کھُر جاںدے هن
جدوں پُّت دی ارتھی
باپ دے موڈھے تے نهیں ٹِکدی
دُنیآں کملی هو جاںدی هَے
اَوهناں پهِراں تے تُردی
اَوهناں ساهاں دے سهارے اُّٹھدی بَےٹھدی
ِاهو جےهے سُورج نُوں کدے کِسے پِںڈ نا گھّلیں
ِاهو جےهیآں وگدیآں لوآں توں
دُنیآں بھر دے بّچِآں دے سُپنِآں نُوں دُور رّکھیں
نا ڈوبیں جگدے پِںڈاں شهِراں دا سُورج!
