کھڑا هاں کّلا هی, بّس تےریآں رّکھاں نے,
کای مَوسم سِر توں گُجرے, پّتجھڑاں بهاراں دے۔
ِاه جو مےرے چهُں پاسیں, هن بھاںت بھاںت دے پھُّل کھِڑے,
مُںه چِڑاای جاںدے, مَےنُوں واںگ گواراں دے۔
هَولی هَولی ٹُّٹدا جاںدا,دِل دا ناتا ِاهنا توں,
هُن نهی آاُنے دِن اُهو, بیتے نال جو ےاراں دے۔
هر کوای مَےنُوں کهِںدا هَے, تُوں گھِرِآ وِّچ گُلاباں دے,
کَون جاندا دِل وِّچ کںڈے, کھُّبھدے پاے هجاراں نے۔
جد تّک نال هَے مالی مےرا, تد تّک دھُّپاں جرلاںگے,
مَوسم چاهے لّکھ بدلے,اسیں جین دا هیلا کرلاںگے۔
"مںڈےر" پَےسے تے جّگ مردا, اسیں ےاری اُّتے مرلاںگے,
جد آيا اُه دِن هسر دا, تےرے پَےراں وِّچ سِر دھرلاںگے۔۔
