کلماں والِاُ تے کلاکارو,
دےس پںجاب نُوں پار-اُتارو۔
نسے هتھِآر بڑے لِکھ-گا لاے
هُن کُجھ هاا دا ناهرا مارو۔
کھڑھ کے سیسے مُوهرے پُّچھيو جرا سُآل ِاه سکلاں نُوں۔
سوچو کِهڑے راه پا چّلے آاُن والیآں نسلاں نُوں!
سوچو کِاُں گُںمراه کر چّلے آاُن والیآں نسلاں نُوں !
کُجھ چِر بھُّل کے لّک دی مِنتی۔
کرِاُ کھُدکُسیآں دی گِنتی۔
دھی مُٹِآر نے کوری سّدھر ,
باپ دی ارتھی دے وِّچ چِنتی۔
اُّتوں ساهُوکار لَے جانا سِر تے پّکیآں پھسلاں نُوں ۔
سوچو کِاُں گُںمراه کر چّلے آاُن والیآں نسلاں نُوں !
جںم-جںم گااُ جُلپھ دیآں چھاواں۔
نَےناں دیآں مست اداواں۔
پر, چِّتريو پُّت نسے وِّچ ڈُّبے,
اُلجھے وال وِلکدیآں ماواں۔
رلکے دِاُ لاساں نُوں موڈھا پاسے رّکھ کے رپھلاں نُوں۔
سوچو کِاُں گُںمراه کر چّلے آاُن والیآں نسلاں نُوں !
لِکھ-لِکھ نگمے گَےںگ بنااے۔
کِاُں پِستَول نے ڈّب وِّچ پااے۔
ِاه جو اّگ دراں تے پھِردی ,
سےکنے پَےنے گھر مچااے ۔
هُن کِهڑے کھاتے پاایاے ارماناں دے کتلاں نُوں۔
سوچو کِاُں گُںمراه کر چّلے آاُن والیآں نسلاں نُوں !
پھوکے پانیآں نُوں نا پُنیاے۔
چلو! جمیراں دی وی سُنیاے۔
“سُّکھ” جو کںڈے هّتھیں بیجے
رلکے پلکاں دے نال چُنیاے۔
نهیں تاں لاهنتاں پَےنگیآں ِاهو جِهیآں اکلاں نُوں۔
سوچو کِاُں گُںمراه کر چّلے آاُن والیآں نسلاں نُوں !
