بھُّلی دُنیآں اَےوےں کلجُگ کلجُگ کُوکدی
مَےنُوں ستجُگ آاُںدا دیهدا وِچ جهان دے
جِهڑا آدم ِاک دِن کھّڈاں دے وِچ رهِںدا سی
اُهدے پُّتر اُڈدے پھِردے وِچ اسمان دے
نزراں لَےںدے سی جو کرامات دے مان 'تے
هّتھ بنّھ کھلے دےوتے اّگے ساِاںسدان دے
بھُّلے لوکیں ِاک دِن وِهلڑ نُوں سی پُوجدے
چںگے کامے نُوں اج سمجھدار سنمان دے
دُنیآں بھےکھاں دی تھاں املاں وّلے وِںهدی اے
جاںدے ارتھ بدلدے دِن دِن دھرم ایمان دے
مالا والے دی تھاں ِاّزت اّج مزدُور دی
چّلے بدل نزریاے آدم دی سںتان دے
ِاک دِن پےش هونگے پھٹیآں لیراں سامھنے
پھِردے رےشم وِچ جو چےلے لُکے شَےتان دے
جِنّھاں کُّلیآں وِچ نا سُورج ڈردا جھاکدا
ِاک دِن مهِل هونگے اَوتھے شاهی شان دے
ِاک دِن لالو گھر وی بھوگ پدارتھ هونگے
هوسن دُور بھُلےکھے بھاگو دے پُنّ دان دے
رّب دا رُوپ سمجھ ِانسان مِلُو ِانسان نُوں
درشن بںدے وِچوں هوونگے بھگوان دے
پُورے بول هونگے آخر بابے نانک دے
دُنیآں سُرگ بنےگی وّسن ےوگ ِانسان دے
چانن هو جُو 'سیتل' پھَےلُو دھرم اکال دا
پردے دُور هونگے بھرم اتے اگِآن دے
