دھرم کرم دے ناں تے شرم لاهی,
کھَورُو پايا کلےُگی بابِآں نے۔
کی دّسیاے کی کی کرن کھےڈاں,
پُّٹھے چھےڑ لاے راگ خرابِآں نے ۔
بن بھُوتنے کّڈھ دےن بھُوت چِںبڑے,
سُوتے ساه ِانھاں دے ڈرابِآں نے۔
سِّدھی گّل هَے رّب دے نال ساڈی ,
بںدا دّبِآ نِّت دے دابِآں نے ۔
نِّکے موٹے اُدھالدے فِرن رنّاں ,
جھُلااے جھںڈے وّڈے نوابِآں نے۔
ٹھّگ چور لُٹےرے وی کھڑھے وےکھن,
کںم کیتے جو بےهِسابِآں نے
گھُن واںگ کھےتاں نُوں کھان ڈےرے ,
کَےسا سُّٹِآ جال هَے بابِآں نے
کھِںڈ جانی هَے کدے تاں وےکھیں شمی,
جو کُّکڑ کھےڈھ رچاای هَے بابِآں نے ۔
