سارا دِن کاں-اّکھ نِکلی سی
اُس دِن دھُّپ کڑاکے کّڈھدی
روج دیآں دھُّپاں توں کِنّی وّکھ نِکلی سی
وّٹ چڑھِآ سی دِن بھر دِل نُوں
وِهلی بَےٹھی کھِجھی پای ساں
سام پای تاں
رںگ لّگا سی کُجھ مهِپھل نُوں۔
سُورج ڈُّبن وےلے
پربت وّلوں
سںگھنی کالی گھٹ دے اّگے
اُّڈدے آاے بگلے بّگے۔
پتا نهیں کِتھوں راه بھُّلا
آ وڑِآ اُه
مُسکاںدا کھُسبو پھَےلااُںدا
ٹھںڈھی نرم هوا دا بُّلا۔
ٹھںڈھے نِںبُو پانی پِّچھوں
جد هو گای تبیات وّل سی
چار کُ چُںمن کِهڑی گّل سی۔
اےنی گّل 'تے
سُنِآ هَے هُن
پھُّلِآ پھِردا هّک جتااُںدا
جیکن کوای مّل ماری سی
جنے کھنے نُوں آکھ سُنااُںدا۔
