اَے مےرے پالنهار !
مَےں ِاّتھے چڑھدیکلا وِچ هاں
تے تُوں اُتھے پُورے جلال وِچ هَےں
مَےنُوں دِّلیاَوں آاُںدیآں هواواں
جد وی سُنااُںدیآں نے
سِںگھُو, ٹِّکری اُّتے گُوںجدے جَےکارے
تےرے روه بھرے ِانکلابی ناارے
سّچی اَو مےرے پالنهار ! راتورات
مَےں دو اُںگلاں اُّچی هو جاںدی هاں
تےری سانامّتی هری پّگ سدکا
گُوڑھی هری بھاه مارن لگدی هاں
نی هوااے سکھیاے ! مَےں تَےتھوں واری
ِاک سُنےها لَےںدی جاایں
پالنهارے نُوں آکھ سُناایں
کِ نا کرے بھورا وی پھِکر
مَےں اپنے پَےریں کھڑی هو چُّکی هاں
تے مَےنُوں پُوری اُمَےد هَے کِ
جھاڑ دُون سوايا هواُو ِاس واری
هونی پُورے دےس 'چ آپنی سرداری
