بوٹ-مای مےری کّنّما ! مَےں هاں,
تےرے سںگ بےهد دھنوان ۔
تُوں مَےنُوں مُکت کرااُن آای,
نالے مےرا نااُں ودھان ۔
هے مےری بّچی ! تُوں اںمرِت-پھل,
بُت سونے دا بولنهار,
مےرے ساهمنے نچدی آوےں,
گھُّٹ کے تَےنُوں کراں پِآر ۔
جد تُوں دَوڑےں مےرے ونّے,
دِل چھا جاوے اتی آنںد ۔
جد تُوں کھےڈےں مےرے گِردے,
کرے آتما جّپھی-بںد ۔
جد مَےں گھُّٹاں, پُّج ارش تے
جاںدا هَے مےرا ابھِمان ۔
جد لوکی تےرا جس کردے,
جھرناٹاں مَےنُوں چھِڑ جان ۔
جد مَےں چُںماں تَےنُوں بّچیاے !
چڑھدا مَےنُوں نشا اپار ۔
جد مَےں گھُٹدا باهاں اںدر,
واںگ پاگلاں لواں هُلار ۔
جد تےرا مُّکھ لال هوںودا,
مَےں هُںدا هاں چِںتاوان ۔
بھواں سُکےڑ لوےں تُوں جِسدم,
دِل مےرا پھڑکے, هو پرےشان ۔
جد تےری اّکھوں هںجھُو ورھدے,
دِل دا دُّکھ ودھ جااے اپار ۔
کی نهیں تُوں جیون دا چانن,
مےرے جیون دا آدھار ?
تےریآں گّلاں توتلیآں سُن,
مےرے دُکھ نا رهِن روال ۔
پھُّلاں ورگا تےرا هاسا,
سختی مےری داے پِگھال ۔
کِّتھے کتھا پُراتن اَےسی,
مِّٹھی تےرے واںگ کمال ?
کِّتھے دَےوی دانشیلتا,
مِک سکدی جو تےرے نال ?
نهیں کوای هِک سجاون والا,
تُدھ ورگا موتی انمول ۔
نا کوای دُرلبھ دھن تُدھ ورگا,
هِت مےرے وِچ سدا ابھول ۔
