هے کّنّما ! اُه بھکھدیآں اّکھاں, کی هن اُه سُورج تے چنّ ?
کی کّنّما ! اُه کالا آنا, دسدا هَے اںبر دا ونّ ?
اّدھی راتیں جھُںڈ تارِآں دا درسارا لگے مهان ۔
ِااُں جاپے جِاُں پّٹ-چادر تے, جڑے لِشکدے هیرے آن ۔
کی هوٹھاں دی مدھُر مُسکنی, سجرے کھِڑے پھُلاں دی شان ?
کی نیلے ساگر دیآں لهِراں, دِل دھڑکدا لایاے جان ?
مِّٹھت تےرے بولاں سںدی, سُندا وِچ کوِال دے گیت,
جوبن-لدیاے پِآری کّنّما, کیتا پاگل تےری پریت ۔
تُوں کردی گرںتھاں دیآں گّلاں, کی اُهناں دی اےتھے لوڑ ?
کوای گرںتھ نا وس کر سکدے, پرےم-انںد دی جِهڑی دَوڑ ۔
مگروں هووے رسم وِآه دی, هووے وڈِآں نُوں دھرواس ۔
کی مَےں جُگ جُگ پِآ اُڈیکاں ? ِاه مےرا هَے چُںمن کھاس ۔
