{اُس بںدے دے ناں جِهدے جنم توں کوای سںمت شُرُو نهیں هُںدا}
اُه بهُت دےر تّک جیںدا رِها
کِ اُس دا ناں رهِ سکے,
دھرتی بهُت وّڈی سی
تے اُس دا پِںڈ بهُت چھوٹا
اُه ساری اُمر ِاکو چھنّ وِچ سَوںدا رِها
اُه ساری اُمر ِاکو کھےت وِچ هّگدا رِها
اتے چاهُںدا رِها
کِ اُس دا نام رهِ سکے
اُس اُمر بھر بّس تِنّ هی آوازاں سُنیآں
ِاک کُّکڑ دی باںگ سی
ِاک ڈںگراں دے گھرکن دی آواز
تے ِاک آپنے هی بُّٹاں وِچ روٹی پُچاکن دی۔
ٹِّبآں دے رےشمی چانن وِچ
سُورج دے استن دی آواز اُس نے کدے نهیں سُنی
بهار وِچ پھُّلاں دے چٹکھن دی آواز اُس نے کدی نهیں سُنی
تارِآں نے کدے وی اُس دے لای کوای گیت نهیں گايا
اُمر بھر اُه تِنّ هی رںگاں توں بّس واکِف رِها
ِاک رںگ بھوِاں دا سی
جِدھا کدے وی اُهنُوں ناں نهیں آيا۔
ِاک رںگ اسمان دا سی
جِدھے بهُت سارے ناں سن
پر کوای وی اُهدی جیبھ تے چڑھدا نهیں سی۔
ِاک رںگ اُهدی تیویں دیآں گّلھاں دا سی
جِس دا کدے وی سںگدِآں اُس ناں نهیں لِآ۔
مُولیآں اُه زِّد کے کھا سکدا سی
ودھ کے چھّلیآں چّبن دی اُس نے کای وار جِّتی شرت
پر آپ اُه بِن شرت هی کھادھا گِآ,
اُس دے پّکے هواے خربُوزِآں ورگے اُمر دے سال
بِناں هی چیرِآں نِگل گاے
تے کّچے دُّدھ ورگی اَوس دی سیرت
بڑے سُآد نال پیتی گای۔
اُهنُوں کدے وی ناں پتا لّگ سکِآ
اُه کِنّا سِهت افزا سی
اتے ِاه لالسا کِ اُس دا نام رهِ سکے
ڈُںمنے دی مّکھی واںگ
اُهدے پِّچھے رهی لّگی۔
اُه آپے اپنا بُّت بن گِآ
پر اُس دا بُّت کدے وی جشن نا بنِآ۔
اُس دے گھر توں کھُوه تّک راه
اجے وی جیاُوںدا هَے
پر انگِنت پَےڑاں دے هےٹھ دّبی گای
اُهدی پَےڑ وِچ
هالے وی ِاک کںڈے دا زخم هسدا هَے۔
هالے وی ِاک کںڈے دا زخم هسدا هَے۔
