کںدھاں دی چھاوےں جںمےں جاں جیاُںدے دی
کِنّی کُ چھايا
جِنّی کُ کںدھ دی چھايا پرچھايا
دُور کِتے جد بِجلی ڈِگدی اے
ساڈے تک اُس دی کھبر ای پُجدی اے
سُندے آں گرج
دَوڑ کے کںدھ دے گل لگ جاںدے آں
سمجھدے آں کِسے ماں
سانُوں گل لايا
کںدھ نال لّگا وےکھ
کںدھ والا گھُوردا
سمجھدا اے بھُّکھا-نںگا سانُوں ساک دُور دا
کںدھ-پاڑ سنّھ-مار
اَوس دی کںدھ نُوں بُرک مار جاواںگے
کردا اے دُرے دُرے
هُںدے آں اُرے پرے
دُور دھُّپے کںدھ دی چھاں هاں اُڈیکدے
کِسے دا ڈُبنا
ساڈے لای ٹھیک اے
ڈُّبن دے نےڑے-تےڑے
چھاں ودھ جاںدی اے
ساڈے تیک آںدی اے
جدوں کدی رات سںگھنی پھَےل جاںدی اے
دُور نےڑے کوای کںدھ نجر نا آںدی اے
سبھ کُجھ بُجھ جاںدا اے
چُپ توں بگَےر
اَودوں جی چاهُںدا اے ِاک چیک ماریاے
کںدھ نُوں پُکاریاے
جِس دی چھاں اسیں جںمےں تے جیوے
کںدھاں دی چھاوےں جںمے تے جیوے دی
بھلا جیبھ کِهڑی
کںدھ بےجیبھی چھاں بےجیبھی
کُجھ وی نا بولے
اُه کی بولے جو جںمِآ تے جیوِآ
کںدھاں توں باهر
کںدھاں دے اُهلے
کںدھاں دی چھاوےں جںمےں تے جیاُںدے دی
کِنّی کُ چھايا
جِنّی کُ کںدھ دی چھايا پرچھايا
