مَےں کںڈِآلی تھورھ وے سّجنا
اُّگی وِچ اُجاڑاں ۔
جاں اُڈدی بدلوٹی کوای
ورھ گای وِچ پهاڑاں ۔
جاں اُه دیوا جِهڑا بلدا
پیراں دی دےهری 'تے,
جاں کوای کوِال کںٹھ جِدھے دیآں
سُوتیآں جاون ناڑاں ۔
جاں چںبے دی ڈالی کوای
جو بالن بن جااے,
جاں مرُواے دا پھُّل بسںتی
جو ٹھُںگ جان گُٹاراں ۔
جاں کوای بوٹ کِ جِس دے هالے
نَےن نهیں سن کھُّلھے,
مارِآ مالی کّس گُلےلا
لَے داکھاں دیآں آڑاں ۔
مَےں کںڈِآلی تھورھ وے سّجنا
اُّگی کِتے کُراهے,
نا کِسے مالی سِںجِآ مَےنُوں
نا کوای سِںجنا چاهے ۔
ےاد تےری دے اُّچے مهِلیں
مَےں بَےٹھی پای روواں,
هر دروازے لّگا پهِرا
آواں کِهڑے راهے ?
مَےں اُه چںدری جِس دی ڈولی
لُّٹ لای آپ کهاراں,
بنّھن دی تھاں بابل جِس دے
آپ کلیرے لاهے ۔
کُولی پّٹ اُمر دی چادر
هو گای لیراں لیراں,
تِڑک گاے وے ڈھوواں والے
پلںگھ وسل لای ڈاهے ۔
مَےں کںڈِآلی تھورھ وے سّجنا
اُّگی وِچ جو بےلے,
نا کوای مےری چھاوےں بَےٹھے
نا پّت کھاون لےلے ۔
مَےں راجے دی بردی اڑِآ
تُوں راجے دا جايا,
تُوهیاَوں دّس وے موهراں ساهوےں
مُّل کی کھےون دھےلے ?
سِکھر دُپهِراں جےٹھ دیآں نُوں
سااُن کِوےں مَےں آکھاں,
چَوهیں کُوٹیں بھاوےں لّگن
لّکھ تیآں دے مےلے ۔
تےری مےری پریت دا اڑِآ
اُهیاَو هال سُو هويا,
جِاُں چکوی پهِچان نا سّکے
چنّ چڑھِآ دِهُں وےلے ۔
مَےں کںڈِآلی تھورھ وے سّجنا
اُّگی وِچ جو باغاں,
مےرے مُّڈھ بناای ورمی
کالے فنیار ناگاں ۔
مَےں مُرگاای مانسراں دی
جو پھڑ لای کِسے شِکرے,
جاں کوای لالھی پر سںدھُوری
نوچ لاے جِدھے کاگاں ۔
جاں سّسی دی بھَےن وے دُوجی
کںم جِدھا بس رونا,
لُّٹ کھڑِآ جِدھا پُنُوں هوتاں
پر آایآں نا جاگاں ۔
باغاں والِآ تےرے باغیں
هُن جی نهیاَوں لّگدا,
کھلی-کھلوتی مَےں واڑاں وِچ
سَو سَو دُکھڑے جھاگاں ۔
