کںت دی تھاه نا لَے تُوں سکھیاے
کَون کںت هَے مےرا;
جلاں ‘چوں مےرا رُوپ پچھانے
پّتھراں اُتے وسےرا۔
کےساں نُوں دھاه چڑھی جُآنی
جنم مےگھ دا هويا,
پںدھ کِسے نے کیتا لںما,
در وِچ آن کھلويا۔
مےرِآں کُّل راهاں دا بھےتی
دیوِآں دا ونجارا,
رهِںدی اُمر دی پُوںجی لَے کے
راهیں بلے پِآرا۔
سّد رِزک دی کِهڑے وےلے
سُنی دِلاں دے ماهی ?
جِس راتیں مَےں بھےد چِروکا
دسنا سای شرماای ۔
رُّتاں دے بهُ کاسد آاے
کی کُّجھ اسیں گُآيا ?
پّتھر کُٹدے ماهی دا کو
میت دےس نهیں آيا ۔
چِںتا کںت دی بهُت سِآنی
دُور وسے جی مےرا ۔
کےس مےرے تُوں بھُّل ن سکِاُں
پِآر کی جانا تےرا !
ماهی کدے پّتھراں نُوں توڑے
کدے رںگاں نُوں چھوهے ۔
کاگد 'تے ِاک زُلف جاں ڈھِلکی
فجر دا وےلا هواے ۔
وےلے فجر دے 'واجاں پایآں,
هُکم آاے سرکاروں ۔
مُںد سُپنِآں دے نَےناں نُوں,
تُرے هُسن دے باروں ۔
هُسن دا سُپنا پُوںجی کِسدی ?
ن کںت ن مےری
اُس سُپنے دی بات سُناواں
جِس سُپنے وِچ دےری ۔
کںت مےرا دھُّپاں دا جايا,
کدے کدے چھاں مانی ۔
بھارے بول پّتھراں دے سُنکے
سُنے بِرکھ دی بانی ۔
مهِک چںبےلی آںگن ساڈے
آ کُای نیر چھُهااے ۔
سون-سُراهی ماهی دی وِچ
اساں تاں کںول ترااے ۔
ڈول جان کںول دیآں پّتیآں
ماهی دا دِل ڈولے ۔
کِهڑی رُّت وِچ کوِال هَے آای,
کَون وِےوگی بولے !
ِاس باری 'چوں جُوه ماهی دی
تّک کے جیاُ ڈُلانا ۔
ِاس باری 'چوں پَون پای وّگے,
جِس ساجن ول جانا ۔
پّتی سبز کںول دی ڈھِلکی
دُّدھ-رںگ شرماای ۔
کی اُس پھُّل نُوں هويا سکھیاے ?
اَودرِآ جِاُں ماهی ۔
راتاں دا دِل کںت 'تے آيا
تارے وارن آایآں ۔
راه وِچ چنّ دیآں گلیآں اںدر
کھےڈن لّگیآں داایآں ۔
چھوه نُوں کںت جان نا جاوے
پھڑیآں چنّ کلاایآں ۔
کّج کّج تُرن کںت ول جِںدُو
رَےناں نِهُں دیآں جاایآں ۔
کںت مےرا کُّل آلم جانے
تُوں بس سایاے بھُّلی ۔
کھےڈ دی اُمرا پاای بُجھارت
جُآنی دی رُّت هُّلی ۔
