کردی دِل تے وار اے بّچے موای
اّکھ کاهدی تلوار اے بّچے موای
جِهنُوں مِلدی اَوهنُوں راهے چھّڈدی
زِںدگی اُه مُٹِآر اے بّچے موای
دِل ڈھّٹھے پر ڈھّٹھی نایں جو ساتھوں
نفرت دی دیوار اے بّچے موای
ساڈے لای ناایں آپنے ڈھِّڈ لای ِاتھے
آاُںدی هر سرکار اے بّچے موای
کھِجھکے زِهن نےں تاں ای سوچ وی ساڈی
هالے تّک بیمار اے بّچے موای
ساڈی نایں ِاه مُّلاں تےری کںدھ اے
جو ساڈے وِچکار اے بّچے موای
جِهنے ساتھوں ساڈے ےار نِکھےڑے
آه پِچھلی اتوار اے بّچے موای
'سںدھُو' ےاری واںگ نِبھاایاے ےاری
پر بڑی دُشوار اے بّچے موای
