کشمیری پںڈتاں ارز گُزاری۔
هے داتا هے جاننهاری۔۔
تےرے در تے آاے سُآلی۔
بھر ديو ساڈی جھولی کھالی۔۔
اسیں گاے هاں جِاُںدے مارے۔
ٹُّٹ گاے نے سبھ سهارے۔۔
اُجڑ گاے هاں وسدے وسدے۔
بِجلی پَے گای هسدے هسدے۔۔
ِااُں پایآں ساڈے تے دھاڑاں۔
بھنّدے سُور نے جیکر واڑاں۔۔
رُّکھ ڈھاهُںدی هَے جِوےں هنےری۔
جیکر بےڑی شَوه نے گھےری۔۔
کھا کھا کے ِاسلامی ڈاںگاں۔
وگ پایآں اّکھیآں ’چوں کاگاں۔۔
روںدی هَے کشمیر وِچاری۔
جِاُں روںدی اے ابلا ناری۔۔
اُبل رهے برفاں دے سینے۔
لهُو وگدا اے واںگ پسینے۔۔
لُوه رهیآں جھیلاں هرِآلی۔
باغ اُجاڑ رهے نے مالی۔۔
گاُو هِںدُو تے زُلم کماںدے۔
مُسلمان بناای جاںدے۔۔
جے نا کریاے جان گواایاے۔
اّکھاں ساهمنے پُّت مرواایاے۔۔
کومل بّچے چھُریآں پاڑے۔
لّکھاں جِاُںدِآں هی ساڑے۔۔
بیر بهادر وِنّھے تیراں۔
اهِل جُآنی هو گای لیراں۔۔
کّٹ دِّتے هّتھ مهِںدی رںگے۔
چنّ کایآں دے سُولی ٹںگے۔۔
لِشک رهیآں خُونی تلواراں۔
سِر پاے رُلدے وِّچ بزاراں۔۔
هر دروازے مَوت کھلوتی۔
ِاّزت خترے نال پروتی۔۔
اےسے ترھاں جے هُںدا آيا۔
نا رهِسی هِںدُوآں دا سايا۔۔
ِاک پاسے هَے آن پِآری۔
ِاک پاسے هَے جان پِآری۔۔
کی چھّڈیاے تے کی اپناایاے۔
کِسنُوں آپنا هال سُناایاے۔۔
اُه کشمیر سُهّپن والا۔
تُاّسب نے اّج کیتا کالا۔۔
دُّکھ سهِ سهِ کے جیںدے پاے هاں۔
خُون جِگر دا پیںدے پاے هاں۔۔
جو هويا هَے کهِ نهیں سکدے۔
هور تسیهے سهِ نهیں سکدے۔۔
پهُںچ گاے هاں کول تُهاڈے۔
مُّک جاونگے دُّکھ اساڈے۔۔
اّگوں ستِگُر نے فرمايا۔
لوڑیںدا کوای دھرمی جايا۔۔
دےش لای جو جان گواوے۔
آپنے سِر دی بھےٹ چڑھاوے۔۔
دھرم لای جو مر سکدا هَے۔
اُهیاَو دُّکھڑے هر سکدا هَے۔۔
بول پاے گوبِںد مُسکاںدے۔
ستِگُر جی ِاه کی پاے آںهدے??
تُهاتھوں وّڈا دھرمی کِهڑا ?
دُّکھ ِانھاں دے کّٹے جِهڑا۔۔
پُوںجھ ديو ِاهناں دے هںجھُو۔
نا لّتھن ِانھاں دے جںجھُو۔۔
داتا چھّڈ کے تےرے دُآرے۔
کِّتھے جاون ِاه دُکھِآرے??
کَون ِاهناں نُوں داے دلاسے۔
لُّٹے گاے جِهناں دے هاسے۔۔
سمجھو نا مَےنُوں بال اںنجانا۔
پهاڑاں نال مَےں مّتھا لانا۔۔
مَےں پلساں تلواراں اُّتے۔
پھُّل پلدا جِاُں خاراں اُّتے۔۔
آپنے سُّکھ دی چاه نهیں کوای۔
جیون دی پرواه نهیں کوای۔۔
ستِگُر مےری رّکھِآ کرسی۔
مےرے سارے سںکٹ هرسی۔۔
سُن پُّتر دے بول نِآرے۔
بولے سبھ دی جانن هارے۔۔
پرکھ رِها ساں پُّتر تَےنُوں۔
کی دےنا اے اُّتر مَےنُوں۔۔
ٹُر پِآ اّج انوکھا راهی۔
جِهنے مَوت سی بُّکل پاای۔۔
مںزِل ٹُر پای راهاں اُّتے۔
دےش دے بھاگ جگاون سُّتے۔۔
کهِن لّگا زُلماں دا موڈھی۔
مومن هو جاوے جے سوڈھی۔۔
سِجدا کرسی دین اساڈا۔
دم بھرسی مسکین تُهاڈا۔۔
جِاُں لگدی اے شےر نُوں گولی۔
جِاُں کوای مارے کِسے نُوں بولی۔۔
جِوےں چّکی پیںهدی اے دانے۔
جِاُں کوای کّڈھے وّٹ پُرانے۔۔
جِاُں رڑکن اّکھیآں وِچ روڑے۔
بول اُهدے ِااُں لّگے کوڑے۔۔
کهِن لگے اُه رّب دے بںدے۔
کِاُں پاوےں مزهباں دے پھںدے۔۔
کھُون کِسے دا وهِن نی دےنا۔
راج زُلم دا رهِن نی دےنا۔۔
تےری تےگ ڈرا نهیں سکدی۔
مےرا دھرم مِٹا نهیں سکدی۔۔
هُن تُوں آپنا زور وِکھا لَے۔
بھاوےں تلواراں لِشکا لَے۔۔
دےش مَےنُوں للکار رِها اے۔
کھُون اُچھالے مار رِها اے۔۔
اںگ اںگ کُهاون آياں۔
آپنا سیس کٹواون آياں۔۔
کھُون مےرے دیآں وهِںدیآں دھاراں۔
پَےدا کرسن کای تلواراں۔۔
چاںدنی چوںک پھِر رںگ وٹاسی۔
لهُو مےرے وِّچ جدوں نهاسی۔۔
بھارت ماں هُن کدے نا روسی۔
هر بںدا رکھوالا هوسی۔۔
پھُوک دےنگے تَےنُوں شِوالے۔
جِنھاں وِّچ تُوں بھاںبڑ بالے۔۔
اےنا کهِ کے دو جگ والی۔
گھال گاے پھِر گھال نِرالی۔۔
سِر دے کے ‘تُوپھان’ هٹايا۔
ڈُبدے دھرم نُوں بنّے لايا۔۔
