کتھا تےری چھِڑی مُڑ زخم تازا هو گِآ کوای
اجے رويا نهیں پر رونهاکا هو گِآ کوای
کدے مکبُول سی تےرے تراشے تیر نزراں دے
وِشا چرچا دا هُن زخمی کلےجا هو گِآ کوای
کِسے مرمر دے ٹُکڑے نے مےری سّدھر دے مُّکھڑے ’تے
جھریٹاں ماریآں تے زُلم ڈاڈھا هو گِآ کوای
مےرے نازُک جِهے دِل ’تے کِسے نے پَےر دھر دِّتے
زرا نا ’واز آای چُور شیشا هو گِآ کوای
جمُورا پِآر تےرے دا نواں هر وار هُںدا اے
تےری اُلفت مداری دا تماشا هو گِآ کوای
تمنّا غَےر دے گھر ےار نُوں ِاک وار وےکھن دی
وٹا کے بھےس جوگی پھےر راںجھا هو گِآ کوای
‘امر’ هر آدمی اےتھے ادھُورا اُمر بھر رهِںدا
مرے تاں لوک کهِںدے نے کِ پُورا هو گِآ کوای
