شَےری لّگِآ کلم نال گھُلن تُوں,
دےکھی آپا نا آپنا گُآ بَےٹھی۔
سّچ لِکھدا کھولھدا لوکاں دے وے,
دےکھی آپنا هی سّچ نا تُوں سُنا بَےٹھی۔
لِکھنا تَےنُوں آاُںدا نهیں وّڈِآ لِکھاریآ,
کِّسے جوڑ-جوڑ لوکاں دے سُناای جاوے۔
آپنیآں رّکھیآں دِل 'چ لُکو کے بےغَےرتا,
لوکاں دے اَےوےں هی سِر جِهے کھاای جاوے۔
پںجاب سونے دی چِڑی سی منِّآ جاںدا,
اّج کهِںدے نشِآں نے وِگاڑتا اے۔
ِاّتھے ِاّک جودھا سوا لّکھ نال سی لڑھ جاںدا,
اّج چِّٹے نے سُولی سبھ چاڑھتا اے۔
نا ِاّزتاں رهیآں بےغَےرت هواے سارے,
دھیآں بھَےناں دی لاج نُوں کوای سمجھے نا۔
کُّکھ وِّچ هی دھی بابل مار دےوے,
رّب دی کُدرت نُوں هُن کوای منّے نا۔
کھُدا توں وّڈی شَوهرت پَےسے دی هوای,
پَےسے لای بھاای-بھاای نُوں مار دےوے۔
چےلے گُرُو دا نا رِشتا دےکھن نُوں مِلے,
اّج پِّٹھ پِّچھے کھںجر چلا دےوے۔
کی گّل سُناواں ِاشکے دے روگ والی,
راںجھے هیر نُوں نِّت-نِّت ِاشک هو جاںدا۔
ِاشک دے روگی سماں ٹپا جاںدے,
ِاّتھے سّچے ِاشک دی نا کوای ِابادت منّدا۔
اّج پُّت هی کپُّت هو بَےٹھے لوکو,
بُّڈھی پای ماں نُوں پانی نا پُّچھدا کوای۔
کرا کے زمیناں آپنے نام پُّت لوکو,
باپ مارن توں پھےر نا ڈردا کوای۔
بھگت سِںگھ ورگے پُّت نا ماواں جںمدیآں,
سٹےجاں 'تے رَولا پااُن والے گھر گھر جںمدے۔
پںجاب دے سِروں گلے 'چ پّگ لّتھی رّبا,
مِّٹی دے بُّت هواے ِاه گںدی چںم دے۔
رّبا مےری کلم نُوں گُن دویں,
سّچ لِکھن توں نا ِاه کدے ڈر جاوے۔
لِکھِآ سّچ تاں جے کوای سُن لوے,
لوکاں توں بےِاّزتی شَےری کراای جاوے۔
