کَون گلے نال لاوے اَوس وِچارے نُوں ۔
جِس نے سِر تے چايا مِّٹی گارے نُوں ۔
جیهدیآں نیهاں وِچ اے لهُو مزلُوماں دا,
بھاگ کدی نایں لگدے اَوس چُبارے نُوں ۔
جے نا چُوریآں هیر لِآاُںدی بےلے وِچ,
راںجھا وی مُڑ جاںدا تخت هزارے نُوں ۔
دُّکھاں تے افسوس تے سارے کردے نے,
پر نایں پُچھدا کوای کِسے دُکھِآرے نُوں ۔
پُّچھے نا کوای هال 'رهیل' دیآں پیڑاں دا,
چھےڑے نا کوای دُّکھاں دے ِاس مارے نُوں ۔
