دُکھ جَوهر اُگھاڑدا آدمی دے,
سُکھ اَےس وِچ ڈوب کے ماردا اے۔
کوای هاردا نهیں مَےدان اںدر,
اَوهیاُ هاردا دِلوں جو هاردا اے۔
راںجھا ِاسک وِچ مجھیآں چاردا سی,
‘آسک' اّج دا, آدمی چاردا اے۔
کِاُںکِ کوی نُوں هور نهیں کںم کوای,
بَےٹھا دھرت دی جُلپھ سواردا اے۔
