ِاّک دِن دا دّساں واکِآ ۔
مےرے من نُوں آای بھاکھِآ ۔
کوِتا لِکھتی تے جاپِآ ۔
کِ کوِتا دھُر توں آاُںدی اے ۔
جدوں کوای گّل کوی دے ۔
من نُوں بھااُںدی اے ۔
اُهدے سُپھنے جگااُںدی اے ۔
جاں پِآرے دی ےاد ۔
اُهنُوں تڑپھااُںدی اے ۔
کوای انهونی اُهدے دِل ۔
تاایں جھںجوڑ وِکھااُںدی اے ۔
اُهدا پھُرنا جگااُںدی اے ۔
اُهدا تن من هِلااُںدی اے ۔
گّل اُهدے من نُوں بھااُںدی اے ۔
اُه بھّج کے کاگج لّبھدا اے ۔
کانے نال کلم گھڑدا اے ۔
سِآهی بوتل بھردا اے ۔
پھِر لپھجاں نُوں لّبھدا اے ۔
لپھج نال لپھج جڑدا اے ۔
گّل اُهدے من بھااُںدی اے ۔
کَون لِکھا گِآ اُس توں ۔
ِاه گّل اُهدے سمجھ نا آاُںدی اے ۔
کِ اُه کِهڑی سکتی هَے ۔
جو اُس توں لِکھوااُںدی اے ۔
سرب نُوں لِکھدے جاپدا ۔
کِ کوِتا دھُر توں آاُںدی اے ۔
کوِتا نانک ساهِب دے ۔
نام نال جِاُںدی اے ۔
تے جپُ جی ساهِب دی بانی رچا ۔
برهِمںڈ دے درسن کروااُںدی اے ۔
جو کوِتا دھُر توں آاُںدی اے ۔
ِاه کوِتا دھُر توں آاُںدی اے ۔
