ستِ کرتار لِکھے بِناں, کوِتا نهیں پُوری هُںدی مےری۔
ستِ کرتار لِکھدِآں هی, کوِتا لِکھ هو جاںدی اے۔
ستِ کرتار لِکھ لّگدا مَےنُوں, لِکھی گای کوِتا۔
ستِ کرتار کهاں تاں لّگے, کوِتا گاای جاںدی اے۔
مَےنُوں لّگے مَےں ماں دے دُّدھ نُوں, مُوںه جدوں کدے لايا هواُو۔
دُّدھ پِآاُن لّگی اُس, ستِ کرتار دھِآيا هواُو۔
پهِلی نزر هی نزریں چاڑ 'تی, گُڑتی اَےسی چُںگھ لای۔
نانک ساهِب دے نام دی گھُّٹی, پیتی نالے سُںگھ لای۔
باکی اّکھر دےن نزارا پر ستِ کرتار دی کی کهاں۔
کوِتا دا گھڑ بهانا, اوازاں مَےں ستِ کرتار دِآں۔
باکی گّلاں دھرتی جِاُون لای, دُنیآداری لاںگھے نے۔
جاں کُدرت دی گّل کرن لای, لفز ’کّٹھے کر ساںبھے نے۔
ستِ دا متلب کُدرت هُںدا, کرتے نام کرتار۔
جِهڑا جںمے, پالے, مارے, اُهی آپے کرے پسار۔
سرب تاں لوکو ستِ کرتار کهِ, کردی کوِتا پُوری۔
نانک ساهِب دی ديا هووے تاں لّگدی نهیں ادھُوری۔
دھنّ گُرُو, دھنّ اُهدی لُکاای, پڑھن کُچّجی جو کُچّج۔
پڑھ-پڑھ پھِر جو مُسکااُںدے, وےکھ کے ڈاڈھے دے هّتھ لّج۔
ستِ کرتار لِکھن لّگے کوِتا اُس نزر چڑھ جاںدی اے۔
سرب توں وار-وار گواوے, جد اُهدے من بھااُںدی اے۔
