اُس نُوں پتا هَے کِ شبداں دے پِّچھے
کِنّے چےهرے نںگے هو چُّکے هن
اتے کتل هُن لوکاں دی دِلچسپی نهیں-
دت بن چُّکِآ هَے۔
اُه کِسے اُجّڈ آدمی دی اُکتاهٹ توں
پَےدا هوای سی اتے
ِاک پڑھے-لِکھے آدمی دے نال
شهِر وِّچ چلی گای
ِاّک سمپُورن اَورت هون توں پهِلاں هی
جنےپے دی کِرِآ چوں لںگھدے هواے
اُس نے جانِآ کِ پِآر
سںگھنی آبادی والیآں بستیآں وِّچ
مکان دی تلاش هَے
لگاتار بارش وِّچ بھِجدے هواے
اُس نے جانِآ کِ هر کُڑی
تیجے گربھپات توں بااد
دھرمشالا هو جاںدی هَے اتے کوِتا
هر تیجے پاٹھ توں بااد
نهیں- هُن اُتھے ارتھ لّبھنا وِارتھ هَے
پےشےور بھاشا دے تسکر-ِاشارِآں
اتے بلد مُوتری لِکھاای چوں
ارتھ لّبھنا وِارتھ هَے
هاں, جے هو سکے تاں بگل دے لںگھدے هواے آدمی نُوں کهو-
لاَو, ِاه رِها تُهاڈا چےهرا,
ِاه جلُوس دے پِّچھے ڈِّگ پِآ سی
ِاس سمےں اےنا هی کاپھی هَے
اُه بهُت پهِلاں دی گّل هَے
جد کِتے کِسے اُجاڑ وِّچ
آدم درِںدگی چیکھدی سی اتے
سارا نگر تربھک پَےںدا سی
پر هُن-
اُس نُوں پتا هَے کِ کوِتا
گھےرے وِّچ
کِسے بَوکھلااے هواے آدمی دا
سںکھےپ اےکلاپ هَے
