مَےں, ِانّھیں-دِنیں
تےرے توں بهُت ڈردا هاں
کوِتا ۔
تُوں جو مَےنُوں
ِاتھوں تیک لَے آای هَےں
کوِتا,
جِس توں مَےں
جیاُن دا ول سِکھِآ هَے
کوِتا
جو آِاتاں بن سکدی هَے
سهی-سےدھ بن سکدی هَے
دِلاں دی کهِ سکدی هَے
سُن وی سکدی هَے
گّل کی
کايانات دی کِسے وی شَےا نال
ساگر, پهاڑاں, پھُّلا تارِآں
اںبر, سُورج جاں دِسدے چوں اندِسدے نال
سںواد رچا سکدی هَے
سدیآں توں سدیآں تیک
ےُّگا توں ےُّگاں تیک
لوک مناں 'تے راج کر سکدی هَے
سانُوں هسا سکدی هَے
روا سکدی هَے
من هَولا کر سکدی هَے
کوِتا جو من دیآں پرتاں پھول سکدی هَے
منُّکھ دا جنم توں
اںت تیک ساتھ دےںدی هَے
کوِتا,
جِس دے ناں تے لِکھی جاںدی هَے
دھڑا-دھڑ کوِتا
کوِتا جو شَوک نهیں
لوڑ هُںدی هَے
جو کدے مردی نهیں
امر رهِںدی هَے
اتِ سُوخم هُںدی هَے
جھُوٹھ, برداشت نهیں کردی
ِانھیں دِنیں, مےرے کول روز آاُںدی هَے
مَےں اُهدے سنمُّکھ هون توں ڈردا هاں
کںبدا هاں ترهِںدا هاں
مَےں
لّکھوار آکھ چُّکا هاں
مَےں کوای شاِار نهی
جو تَےنُوں شبداں الںکاراں نال
سجا سکاں
رِجھاا سکاں
کوِتا,
سِسکدی هوای آکھدی هَے
مَےں تےری کلم دی نوک 'تے
تےرے ساهوےں دم توڑ دِآںگی
کوِتا, بزِّد هَے
مَےں
اُس نُوں شبداں وِّچ ڈھالدِآں ۔
تُوں جِوےں آکھدی اےں
تَےنُوں اُسے تراں سِرکے
مےرے نال کی بیتےگا
کدی ِاس بارے سوچِآ ای ?
مَےں
کوای سُکرات, مسیها
جاں منسُور نهیں
مَےں
تے ادنا جِها بںدا هاں
جِس دے موڈھِآں 'تے
روٹی دا اجِها سوال هَے
جِهڑا مَےتھوں کُجھ وی کروا سکدا هَے
پر کوِتا نهی لِکھوا سکدا هَے
کِاُںکِ کوِتا
روٹی نهیں هُںدی
کوِتا تے
سیس تلی 'تے دھرکے
ےار دی گلی جانا هُںدا هَے
کوِتا مَےں تَےنُوں
هرگِز ِانکار نا کردا
سّچ جانی
ِانھیں دِنی
تےرے توں بهُت ڈردا هاں
تُوں مَےنُوں
وار-وار سّچ بولن لای
مجبُور نا کر,
مےری کوِتا !
تُوں کدے پھےر آویں
سُکھاوےں مهَول اںدر
اُه دِن,
کدے پرت هی آاُنگے
مَےں,
مَےں هر سُورت تَےنُوں
گیتاں غزلاں وِّچ ڈھال دِآںگا
تُوں
مےری بےوّسی 'تے
ترس کِاُں نهیں کھاںدی
مَےں خُد
کِنّھا ٹُّٹ چُّکا هاں
ِانھاں دِناں وِّچ
مَےں
تےرے سنمُکھ زرُور هوواںگا
هال دی گھڑی
مَےں مُآپھی چاهُںدا هاں
کوِتا, هو سکے تاں
مَےنُوں مُآپھ کر دےویں
مَےں
تےرا دےندار هاں
مَےں تےرے لای جِاُنا چاهُںدا هاں
تےرے اںگ-سںگ وِچرنا چاهُںدا هاں
سںواد وِهُونا ِاه سماں
جِوےں کِوےں گُزر جان دے
تُوں
مےرے اںدر مهِپھُوز اےں
مَےنُوں کلم دی هازری 'چ
هور شرمِںدا نا کر
مےری پِآری کوِتا
مَےں
رُوه تیک تےرے اںدر ڈُبکے
تَےنُوں جیاُن دی لوچا
لای پھِردا هاں
تےرے بغَےر
مَےں کھُد کِنّا اُداس هو جاواںگا
ِاس دا اںدازا
شاِاد تُوں لا سکےں کِ نا
پر ِانّا زرُور هَے
کِ
تےرے بِناں
مےری وی گتی نهیں۔
