سںسا هَے مَےنُوں
کِ هُن نهیں نسیب هونی
مَےنُوں مےرے پِںڈ دی جُوھ !
مَےں پرواس وِچ هی بھُگتدے رهِنَے
ِاه اُمر کَےد
بامُشّکت باِاکھتِآر
مےری جِںدڑیاے با-مُلاهجا هوشِآر !
سںسِآں دی ِاس کال کوٹھڑی ‘چ
نا کوای دیوا نا بّتی
ےاداں دی لوا 'چ
سُندی هاں بُّلے دیآں کاپھیآں
نانک دا سںگیت
روج بنااُںدی هاں تدبیراں
ِاس اُمر کَےد نُوں توڑن دیآں
روج بھےجدی هاں سلام آپنے پِںڈ نُوں
روج دِںدی هاں سُنےهے آپنے پُرکھِآں نُں !
آپنے بّچِآں نُوں بابا دیپ سِںگھ دے
تلی تے سِر دھرن دیآں
چمتکاری گّلاں سُنااُںدی هاں
آپنے سُوربیراں ےودھِآں دیآں
تسویراں دِکھااُںدی هاں !
اُںگلی پھڑھ لَے جاںدی هاں
ِاهناں نُوں اَےتوار-سکُول
تاں کِ ِاه پںجابی بولن
پںجابی لِکھن !
جا پهُںچدی هاں هر مےلے 'چ
کِ جان لوے مےری اگلی پیڑی
آپنا سبھِّآچار
آپنا سںگیت !
پر اُه سِرپھ سِر هِلااُںدے نے
وِدےشی بھاشا ‘چ کُچھ بولدے نے
جو مَےنُوں سمجھ نهیں آاُںدا !
مَےں سوچدی رهِںدی هاں
کِ کِهڑی بھاشا 'چ سںواد رچاواں
کِ اُه سمجھ سکن
مےری گّل, مےری جُبان,
مےرے سںسے, مےرے ڈر !
سںسا هَے کِ پرواس وِچ
گُآچ جااےگی مےری اگلی پیڑھی,
مےرا سّبھِآچار,
مےرے سںسکار !
بهُت جیا کردَے ِاس کَےد ‘چوں نِکلاں
ِانھاں نُوں لَے چلاں اُس تھاں
ج੍ِتھے کَوڑے ریٹھے مِّٹھے هواے سی
جِّتھے بابے نے هےٹھاں ڈِگدے پّتھر
پںجے نال تھںمے سی !
پر اُه سماں آوےگا کد ?
ڈر هَے مَےنُوں
گرین کارڈ دی اُڈیک کردِآں
کِتے وکت ِاںج هی بیت جاوے نا
تے مَےں کدے ِاس نگری دے تلِّسم نُوں
تِآگ هی نا سکاں
تے مےری بجاِا
مےرا ڈّبے بںد وجُود هی مےرے پِںڈ پرتے
جاں کُّجےبںد مےری راکھ کیرتپُر !
